اعراف · 172/206
ترجمو لکڻ — سوره اعراف
وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِي آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا ۛ أَن تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَٰذَا غَافِلِينَ ۝١٧٢
Wa iz akhaza Rabbuka mim Baneee Aadama min zuhoorihim zurriyyatahum wa ash hadahum `alaa anfusihim alastu bi Rabbikum qaaloo balaa shahidnaaa; an taqooloo Yawmal Qiyaamati innaa kunnaa `an haazaa ghaafileen
📖 سنڌيءَ ۾
۽ (اي پيغمبر ياد ڪر) جڏھن تنھنجي پالڻھار آدم جي اولاد مان (يعني) پٺين مان سندن اولاد کي پيدا ڪيو ۽ سندن وجود کي مٿن شاھد ڪيائين، (۽ پڇيائين) ته (آءٌ) اوھانجو پالڻھار نه آھيان ڇا؟ چيائون ته ھائو (آھين)، گواہ ٿيا آھيون، (اھا گواھي ھن لاءِ وٺڻي ھئي) ته متان قيامت جي ڏينھن چئو ته اسين ھن (ڳالھ) کان بي خبر ھئاسون.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلمات جي معنيٰ:

  • أَخَذَ: ورتو، ڪڍيو.
  • ظُهُورِهِمْ: سندن پٺن، يعني ابن آدم جي پٺن مان.
  • ذُرِّيَّتَهُمْ: سندن اولاد، نسل.
  • أَشْهَدَهُمْ: کين شاهد ڪيو، کين اقرار ڪرايو.
  • أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ: ڇا آئون اوھان جو پالڻهار نه آھيان؟ (هي سوال اقرار ڪرائڻ لاءِ آهي).
  • بَلَىٰ: ھائو، ضرور (اقرار جو لفظ).
  • شَهِدْنَا: اسان شاھدي ڏني، اسان اقرار ڪيو.
  • أَن تَقُولُوا: ته متان اوھين چئو (يعني ته جيئن اوھين نه چئو).
  • غَافِلِينَ: بي خبر، غافل.

2) تفسير:

اي نبي! ياد ڪر جڏهن تنهنجي پالڻهار بني آدم جي پٺن مان سندن اولاد ڪڍيو ۽ کين سندن ئي نفسن تي شاهد بڻايو ۽ کانئن پڇيو ته ”ڇا آئون اوھان جو پالڻهار نه آھيان؟“ ته سڀني چيو ”ھائو، ضرور تون ئي اسان جو پالڻهار آھين، اسان شاھدي ڏني.“ اهو سڀ ڪجهه ان ڪري ڪيو ويو ته قيامت جي ڏينهن اوھين اها چوٿ نه ڪري سگهو ته ”اسان کي هن ڳالهه جي خبر ئي نه هئي ۽ اسان ان کان بي خبر هئاسين.“ يعني الله تعاليٰ پنهنجي ربوبيت جو اقرار هر انسان جي فطرت ۾ رکيو آهي، جيئن هو پنهنجي خالق ۽ پالڻهار کي سڃاڻي سگهي. اهو اقرار ۽ عهد قيامت جي ڏينهن حجت قائم ڪرڻ لاءِ آهي، ته جيئن ڪو به انسان اهو بهانو نه ڏئي ته مون کي ڪا خبر نه هئي ۽ مون تي ڪا حجت قائم نه ٿي هئي. دراصل هيءَ آيت ان حقيقت بيان ڪري ٿي ته انسان جي اندر ۾ توحيد جو اقرار فطري طور موجود آهي، ۽ الله تعاليٰ ان تي شاھدي ورتي آهي ته جيئن ڪنهن کي انڪار جي جرئت نه ٿئي.

3) فائدا ۽ سبق:

  • هيءَ آيت ٻڌائي ٿي ته الله تعاليٰ سان محبت ۽ سندس ربوبيت جو اقرار انسان جي فطرت ۾ شامل آهي، ان ڪري اسلام قبول ڪرڻ ۽ الله کي سڃاڻڻ انسان لاءِ قدرتي ڳالهه آهي.
  • الله تعاليٰ پنهنجي رحمت ۽ حڪمت سان انسان تي حجت قائم ڪري ڇڏي آهي، ته جيئن ڪو به قيامت جي ڏينهن اهو نه چئي ته مون کي خبر نه هئي. هيءَ ڳالهه اسان کي الله جي انصاف ۽ حڪمت تي ايمان آڻڻ ۽ شڪرگذار ٿيڻ جي ترغيب ڏئي ٿي.
  • جڏهن انسان پنهنجي فطرت تي غور ڪري ٿو ته هو پنهنجي اندر ۾ الله جي هستي ۽ وحدانيت جو اقرار محسوس ڪري ٿو، جنهن سان ايمان ۾ مضبوطي ۽ يقين ۾ اضافو ٿئي ٿو.
  • هيءَ آيت اسان کي سکيا ڏئي ٿي ته اسان پنهنجي فطري اقرار کي وساري نه ڏيون ۽ هميشه الله جي ربوبيت کي تسليم ڪندي، سندس شڪر ادا ڪندي ۽ سندس حڪمن تي عمل ڪندي زندگي گذاريون.
  • قرآن مجيد ۾ اهڙيون آيتون اسان جي دلين کي نرم ۽ ايمان کي تازو رکڻ ۾ مدد ڏين ٿيون، ۽ اسان کي ياد ڏيارين ٿيون ته اسان جو تعلق الله سان آهي ۽ اسان کي سندس ئي طرف موٽي وڃڻو آهي.


📜 آيت 170-174 — سوره اعراف

170وَالَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتَابِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ
۽ جيڪي ڪتاب کي مُحڪم وٺن ٿا ۽ نماز پڙھن ٿا، (اھڙن) نيڪن جو اجر اسين نه وڃائيندا آھيون.
171۞ وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظَنُّوا أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
۽ (ياد ڪر) جڏھن انھن جي مٿان جبل کي ٽنگيوسون ڄڻ ته اُھو ڇٽي ھو ۽ ڀانيائون ته اُھو مٿن ڪرندو، (کين چيوسون ته) جيڪي اسان اوھان کي ڏنو آھي سو مُحڪم ڪري وٺو ۽ جيڪي منجھس آھي سو ياد ڪندا رھو ته مانَ اوھين (عذاب کان) بچو.
172وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِي آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا ۛ أَن تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَٰذَا غَافِلِينَ
۽ (اي پيغمبر ياد ڪر) جڏھن تنھنجي پالڻھار آدم جي اولاد مان (يعني) پٺين مان سندن اولاد کي پيدا ڪيو ۽ سندن وجود کي مٿن شاھد ڪيائين، (۽ پڇيائين) ته (آءٌ) اوھانجو پالڻھار نه آھيان ڇا؟ چيائون ته ھائو (آھين)، گواہ ٿيا آھيون، (اھا گواھي ھن لاءِ وٺڻي ھئي) ته متان قيامت جي ڏينھن چئو ته اسين ھن (ڳالھ) کان بي خبر ھئاسون.
173أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَكَ آبَاؤُنَا مِن قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّن بَعْدِهِمْ ۖ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ
يا متان چئو ته اڳئي شرڪ اسان جي ابن ڏاڏن ڪيو ھو ۽ اسين کائن پوءِ اولاد ھئاسون، تنھنڪري جيڪي بيھودن ڪيو تنھن سببان اسان کي ڇو ٿو ھلاڪ ڪرين؟
174وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
۽ اھڙي طرح اسين آيتون کليل طرح بيان ڪندا آھيون ته مانَ اُھي موٽن.
اعرافقرآن فهرست
206آيت
MeccanRevelation
172آيت

ترجمو — اعراف 172

سوره اعراف آيت 172 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ (اي پيغمبر ياد ڪر) جڏھن تنھنجي پالڻھار آدم جي…

سوره آيت 172/206 — سوره اعراف الأعراف (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره اعراف ٻڌو, سوره اعراف ترجمو, سوره اعراف mp3, سوره اعراف pdf. آيت 170–174. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers