Surah Al-A'raf — Talata 172

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Mula sa kanilang mga likod (min ẓuhūrihim): Ang ibig sabihin ay mula sa mga balakang ng kanilang mga ninuno (mga ama), na ang kanilang mga supling ay inilabas mula roon.
• At pinasaksi Niya sila laban sa kanilang mga sarili (wa ashhadahum ʿalā anfusihim): Ibig sabihin, pinagpahayag Niya ang isa sa kanila sa iba, o pinatotohanan Niya sila laban sa kanilang mga sarili.
• Hindi ba Ako ang Panginoon ninyo? (alastu birabbikum): Isang tanong na nagpapatibay at nagpapatunay, na nangangahulugang: Hindi ba kayo umaamin at kumikilala na Ako ang lumikha sa inyo at nagmamay-ari sa inyo?
• Oo (balā): Oo, ikaw ang aming Panginoon at Tagapaglikha.
• Saksi kami (shahidnā): Kami ay nagpapatotoo at umaamin sa Iyong pagka-Diyos at pagiging kaisa-isa.
• Upang hindi ninyo masabi (an taqūlū): Ang dahilan ng pagkuha ng kasunduan at pagpapatotoo ay upang hindi kayo magkaroon ng dahilan o katwiran.

Ang Interpretasyon (Tafsir):

Alalahanin, O Muhammad, ang panahong inilabas ng iyong Panginoon mula sa mga balakang ng mga anak ni Adan ang kanilang mga supling, mula sa henerasyon hanggang sa henerasyon, hanggang sa dumating ang lahat ng tao sa mundong ito. At sila ay Kanyang pinagpahayag at pinatotohanan laban sa kanilang mga sarili, na Kanyang itinanim sa kanilang likas na pagkatao (fitrah) ang pagkilala na Siya ang kanilang Panginoon at Tagapaglikha. Kaya't sila ay Kanyang tinanong: "Hindi ba Ako ang Panginoon ninyo?" At silang lahat ay sumagot: "Oo, Ikaw ang aming Panginoon, kami ay nagpapatotoo." Ang pagkuha ng kasunduang ito ay hindi dahil sa nakalimutan nila ito, kundi upang magsilbing katibayan laban sa kanila, upang sa Araw ng Pagkabuhay ay hindi nila masabi: "Kami ay hindi nakakaalam ng katotohanang ito, at kami ay mga taong walang kamalayan sa pagiging kaisa-isa ng Diyos." Kaya't ang kasunduang ito ay nag-aalis ng kanilang dahilan at nagpapatunay na ang patunay ng Diyos ay itinatag laban sa kanila.

Mga Aral at Kapakinabangan na Makuha sa Talata:

1. Ang Likas na Pagkilala sa Diyos (Fitrah): Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na ang bawat tao ay isinilang na may likas na kaalaman at pagkilala sa kanyang Panginoon. Ang pananampalataya sa Diyos ay hindi isang bagay na dayuhan sa tao, kundi bahagi ng kanyang likas na pagkatao. Kaya't ang sinumang naghahanap ng katotohanan ay matatagpuan ito sa kanyang sarili bago pa man sa labas.
2. Ang Katarungan ng Diyos sa Araw ng Paghuhukom: Ang talata ay nagpapakita na ang Diyos ay hindi nagpaparusa sa Kanyang mga nilikha nang walang katibayan. Bago pa man ang Araw ng Paghuhukom, Siya ay nagtatag ng patunay laban sa lahat ng tao sa pamamagitan ng kasunduang ito. Ito ay nagpapakita ng Kanyang ganap na katarungan at awa.
3. Ang Pananagutan ng Tao: Ang kasunduang ito ay nangangahulugan na ang bawat isa sa atin ay may pananagutan sa kanyang pananampalataya at mga gawa. Hindi tayo maaaring magdahilan sa Araw ng Paghuhukom na wala tayong alam, sapagkat ang kaalaman sa Diyos ay nakatanim na sa ating mga puso.
4. Ang Pag-asa sa Awa ng Diyos: Sa kabila ng kasunduang ito, ang Diyos ay nagpadala ng mga propeta at mga banal na kasulatan upang gabayan tayo. Ito ay nagpapakita na ang Diyos ay hindi lamang nagtatag ng patunay laban sa atin, kundi Siya rin ay nagbigay ng gabay at awa upang tayo ay makabalik sa Kanya. Ang pintuan ng pagsisisi ay laging bukas para sa sinumang naghahanap ng katotohanan.