Сураи Аль-Араф Оят 20 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Пас шайтон он дуро васваса кард, то шармгоҳашонро, ки аз…

Аль-Араф · 20/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطَانُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وُورِيَ عَنْهُمَا مِن سَوْآتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَاكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَٰذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَن تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ الْخَالِدِينَ ۝٢٠

🔤 Transliteration

Fawaswasa lahumash Shaitaanu liyubdiya lahumaa maa wooriya `anhumaa min saw aatihimaa wa qaala maa nahaakumaa Rabbukumaa `an haazihish shajarati illaaa an takoonaa malakaini aw takoonaa minal khaalideen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Пас шайтон он дуро васваса кард, то шармгоҳашонро, ки аз онҳо пӯшида буд, дар назарашон ошкор кунад. Ва гуфт: «Парвардигоратон шуморо аз ин дарахт манъ кард, то мабод аз фариштагон ё ҷобидонон шавед».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

فَوَسْوَسَ: пас васваса кард, яъне дар дили онҳо суханони пинҳонӣ ва макролуд андохт.
الشَّيْطَانُ: Иблис, ки душмани ошкори инсон аст.
لِيُبْدِيَ: то ки ошкор созад, намоён кунад.
مَا وُورِيَ: он чи пӯшида шудааст, пинҳон гардидааст.
سَوْآتِهِمَا: шармгоҳҳои онҳо, узвҳое ки пӯшидани онҳо зарур аст.
مَلَكَيْنِ: ду фаришта.
الْخَالِدِينَ: ҷовидонҳо, онҳое ки ҳамеша зинда мемонанд.

Тафсири оят:

Пас аз он ки Одам ва Ҳаво дар биҳишт қарор гирифтанд ва Худованд онҳоро аз наздик шудан ба дарахти муайяне манъ кард, Иблис бо макру ҳила ба онҳо васваса кард. Вай мехост бо ин роҳ он чиро, ки аз шармгоҳҳои онҳо пӯшида буд, ошкор созад ва онҳоро ба гуноҳ водор намояд. Иблис ба онҳо гуфт: «Парвардигори шумо шуморо аз ин дарахт танҳо барои он манъ накардааст, ки нахостааст шумо фаришта шавед ё аз ҷумлаи ҷовидонҳо гардед». Яъне вай ба онҳо чунин тасаввур кард, ки агар аз меваи он дарахт бихӯранд, ба мартабаи фариштагон мерасанд ё ҳамеша дар биҳишт зинда мемонанд ва ҳеҷ гоҳ намемираванд. Ин суханони Иблис дурӯғ ва фиребкорона буданд, то ки онҳоро ба ҳалокат расонад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки душман ҳамеша бо роҳҳои пинҳонӣ ва васваса ба дили инсон роҳ меёбад, бинобар ин бояд ҳушёр бошем ва ба васвасаҳои ӯ гӯш надиҳем.
Пӯшидани шармгоҳ ва нигоҳ доштани покии инсон аз аввалин дастурҳои дин аст, ки Иблис мекӯшад онро вайрон кунад.
Дурӯғгӯӣ ва фиреби Иблис ҳамеша бо суханони зебо ва умедбахш омехта аст, то инсонро ба гуноҳ кашад; пас бояд ба суханони ҳар кас беандеша бовар накунем.
Ин оят моро тарбият мекунад, ки ба амрҳои Худованд итоат кунем ва аз манъкардаҳои Ӯ дурӣ ҷӯем, зеро дар он хайру салоҳи мост.
Худованд бандагони худро танҳо намемонад; Ӯ ҳақиқатро баён мекунад ва роҳи наҷотро нишон медиҳад, то инсон ба ҳалокат нарасад.

📜 Оят 18-22 — Сураи Аль-Араф

18قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُومًا مَّدْحُورًا ۖ لَّمَن تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكُمْ أَجْمَعِينَ

Гуфт: «Аз ин ҷо берун шав, манфури ронда! Аз касоне, ки пайравии ту мекунанд ва аз ҳамаи шумо ҷаҳаннамро хоҳам пур кард!

19وَيَا آدَمُ اسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ

Эй одам, туву ҳамсарат дар биҳишт макон гиред. Аз ҳар ҷо, ки хоҳед, бихӯред, вале ба ин дарахт наздик машавед, ки дар қатори ба хеш ситамкунандагон хоҳед шуд!»

20فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطَانُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وُورِيَ عَنْهُمَا مِن سَوْآتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَاكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَٰذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَن تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ الْخَالِدِينَ

21وَقَاسَمَهُمَا إِنِّي لَكُمَا لَمِنَ النَّاصِحِينَ

Ва барояшон савганд хӯрд, ки некхоҳи шумоям.

22فَدَلَّاهُمَا بِغُرُورٍ ۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِن وَرَقِ الْجَنَّةِ ۖ وَنَادَاهُمَا رَبُّهُمَا أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَن تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَا إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِينٌ

Ва он дуро фиребнд ва ба пастӣ андохт. Чун аз он дарахт хӯрданд, шармгоҳҳояшон ошкор шуд ва ба пӯшидани худ бо баргҳои биҳишт сар карданд. Парпардигорашон нидо кард: «Оё шуморо аз он дарахт манъ накарда будам ва нагуфта будам, ки шайтон ба ошкоро душмани шумост?»

← Оят 19 📖 Аль-Араф Оят 21 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

20Оят

Тарҷума — Аль-Араф 20

Сураи Аль-Араф Оят 20 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Пас шайтон он дуро васваса кард, то шармгоҳашонро, ки аз…

Сураи Оят 20/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 18–22. Ба Тоҷикӣ: Русский.