Sure A'râf — Ayet 20

Kelime Anlamları:

• Vesvese (فَوَسْوَسَ): Gizlice, sinsice fısıldamak, kalbe kötü düşünce atmak.
• Yübdî (لِيُبْدِيَ): Ortaya çıkarmak, açığa vurmak.
• Vûriye (وُورِيَ): Gizlenmiş, örtülmüş olan.
• Sev'ât (سَوْآتِ): Avret yerleri, utanılacak yerler, çirkin haller.
• Melekeyn (مَلَكَيْنِ): İki melek.
• Hâlidîn (الْخَالِدِينَ): Ebedî kalacaklar, ölümsüzler.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede, insanlığın başlangıcındaki o büyük imtihanın en kritik anı anlatılıyor. Cenâb-ı Hak, Hz. Âdem ile Hz. Havvâ'yı cennete yerleştirmiş, onlara her türlü nimeti bahşetmiş ve yalnızca bir ağaçtan yememelerini emretmişti. İşte tam bu noktada, insanın ezelî düşmanı olan şeytan devreye girdi. O, Allah'ın emrine itaat etmeyip kibirlenen ve kovulan İblis'ti. Artık onun tek gayesi, Hz. Âdem ile Havvâ'yı da Allah'ın emrine karşı gelmeye sevk etmekti.

Şeytan, onlara gizlice ve sinsice fısıldadı. Amacı, kendilerinden örtülü olan avret yerlerini onlara açığa çıkarmaktı. Yani onları yasak ağaçtan yemeye teşvik ederek, Allah'ın emrine muhalefet etmelerini sağlamak ve böylece utanç verici bir duruma düşürmek istiyordu. Bu, şeytanın insana karşı kullandığı en eski ve en etkili taktiktir: İnsanı, Allah'ın emrine karşı getirerek onurunu ve izzetini ayaklar altına almak.

Şeytan, bu vesvesesini daha da etkili kılmak için yalan ve hileye başvurdu. Onlara dedi ki: "Rabbinizin sizi bu ağaçtan menetmesi, ancak sizin iki melek olmamanız veya ebedî kalıcılardan olmamanız içindir." Yani şeytan, Allah'ın yasağını çarpıtarak onlara şöyle telkin etti: "Allah sizin bu ağaçtan yemenizi istemiyor; çünkü bu ağaçtan yerseniz melekler gibi olur, cennette ebedî kalırsınız. Sizi bu nimete kavuşmaktan mahrum bırakmak istiyor." Bu, şeytanın en büyük aldatmacasıdır: Kötülüğü iyilik gibi göstermek, yasağı bir engel olarak değil de bir kıskançlık olarak sunmak.

Bu kıssada bizim için çok büyük dersler vardır. Şeytan, Hz. Âdem ve Havvâ'ya karşı bile bu kadar hilekâr davrandıysa, bizlere karşı ne kadar daha sinsi planlar kuracağını düşünmeliyiz. Onun en büyük silahı, insanı Allah'ın emrine karşı getirmek ve onu günaha sürüklemektir. Bu sebeple, her Müslüman şeytanın vesveselerine karşı dikkatli olmalı, Allah'ın emir ve yasaklarına sımsıkı sarılmalıdır. Unutmayalım ki şeytanın vaatleri hep yalandır; o, insanı ancak hüsrana sürükler. Allah'a sığınanları ise O, her türlü şerrinden korur. Bu kıssa, Allah'ın emrine itaatin ne kadar kıymetli olduğunu ve O'na isyanın insanı ne kadar zelil duruma düşürdüğünü bizlere göstermektedir. Rabbimiz, bizleri şeytanın tuzaklarından muhafaza eylesin ve Hz. Âdem'in tövbesi gibi bizlere de nasuh bir tövbe nasip etsin.