Аль-Араф сүресі — Аят 24

1. Сөздердің мағынасы:

• اهْبِطُوا: төмендеңдер, түсіңдер.
• عَدُوٌّ: дұшпан, жау.
• مُسْتَقَرٌّ: тұрақ, тұратын орын.
• مَتَاعٌ: пайдалану, ләззат алу, тіршілік несібесі.
• إِلَىٰ حِينٍ: белгілі бір уақытқа дейін, өмір аяқталғанға дейін.

1. Аяттың тәпсірі:

Аллаһ Тағала Адам мен Хауаға және Ібіліске: «Жәннаттан жерге төмендеңдер! Сендер бір-бірлеріңе дұшпан боласыңдар. Жерде сендер үшін тұрақты мекен және белгілі бір уақытқа дейін пайдаланатын несібелерің бар», – деді.

Бұл аятта адамзаттың жер бетіндегі өмірінің басталуы және оның сипаты баяндалады. Адам мен Хауа Жәннаттан шығарылғаннан кейін, олар мен Ібіліс арасында мәңгілік дұшпандық орнады. Ібіліс адам баласын адастыруға ант етті, ал адам баласы оған қарсы тұрып, Аллаһтың жолын ұстауға тиіс. Жер — адамның уақытша тұрағы, ондағы барлық нығметтер белгілі бір мерзімге дейін ғана беріледі. Әр адамның өмірінің шегі бар, ол аяқталған соң ақырет өмірі басталады. Бұл дүние — сынақ орны, ал мәңгілік өмір — ақыретте.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бұл дүние уақытша екенін, ондағы барлық нығметтер белгілі бір мерзімге ғана берілетінін түсінеміз. Сондықтан дүниеге тым беріліп кетпей, ақыретті ойлау керек.
• Ібіліс адамзаттың ашық дұшпаны екенін білеміз. Ол әрдайым адамды адастыруға тырысады. Сондықтан оған қарсы сақ болып, Аллаһқа сиынуымыз қажет.
• Жер бетіндегі өмір — Аллаһтың берген үлкен нығметі. Онда тұрып, тіршілік етіп, Аллаһқа құлшылық жасау — біздің басты міндетіміз.
• Адам баласының Жәннаттан жерге түсуі — Аллаһтың хикметі мен рақымының көрінісі. Өйткені Аллаһ адамды жерде сынап, шынайы имандыларды ақыретте қайтадан Жәннатқа қайтарады.
• Бұл аят бізге өмірдің қысқалығын, әр сәттің құндылығын және Аллаһтың әмірлеріне бойсұнудың маңыздылығын еске салады.