Suurah Al-A'raaf — Aayad 33

Macnaha Erayada:

• الفَوَاحِش: Dambiyada waaweyn ee xumaanta cad.
• مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ: Kuwa qarsoon iyo kuwa caddaanka ahba.
• الإِثْم: Dhammaan dambiyada iyo waxa xun.
• البَغْي: Dulmiga iyo xadgudubka dadka.
• سُلْطَانًا: Xujo iyo caddeyn.

Tafsiirka:

Waxaad yahay Nebiyow, ku dheh mushrikiinta iyo kuwa xaaraameeya waxa Eebe xalaaleeyay: Eebahay wuxuu xaaraameeyay oo keliya dambiyada waaweyn ee xumaanta, hadday caddaanka yihiin ama qarsoon yihiin, sida sinada, khamrada, iyo waxa la midka ah. Wuxuuna xaaraameeyay dhammaan dambiyada, iyo dulmiga dadka lagu sameeyo iyadoon xaq ahayn, hadday tahay dil, dhaawac, ama hanti cunid. Sidoo kale wuxuu xaaraameeyay inaad la wadaajisaan Eebe cibaadada wax aanu soo dejin xujo iyo caddeyn, sida sanamyada iyo shayaadiinta. Wuxuuna xaaraameeyay inaad ku sheegtaan Eebe wax aydaan ogayn, sida in la yiraahdo Eebe wuxuu leeyahay ilmo, ama in la xaaraameeyo wax Eebe xalaaleeyay ama la xalaaleeyo wax Eebe xaaraameeyay iyadoon cilmi ahayn.

Faa'iidooyinka laga qaato:

1. Eebe waa naxariis badane, wuxuu u xaaraameeyay addoomadiisa waxa iyaga u xun oo dhib u keenaya, wuxuuna u xalaaleeyay waxa iyaga u fiican, taasoo muujinaysa dhammaanshaha diinta Islaamka.
2. Islaamku wuxuu ku farayaa daahirnimo qarsoon iyo caddaanka ahba, isagoo ka reebaya dambiyada qarsoon sida xumaha qalbiga iyo kuwa caddaanka ah sida xadgudubyada dadka.
3. Cibaadada Eebe oo keliya ayaa ah mid ku salaysan xujo iyo caddeyn, mana aha mid ku salaysan caado ama dhaqan, taasoo u horseedaysa qofka xasillooni iyo nabadgalyo.
4. Ka ilaalinta in Eebe lagu sheego wax aan la ogeyn waa asaaska diinta, waxayna ilaalisaa muslimka inuu ku dhaco bidco iyo xumaan, isagoo ku xidhnaa Quraanka iyo Sunnada.