سوره اعراف — آیه 47

معانی کلمات:

• صُرِفَتْ: برگردانده شد، منحرف گشت.
• تِلْقَاءَ: روبروی، مقابل، جهت.
• أَصْحَابِ النَّارِ: اهل دوزخ، کافران و گناهکاران.

تفسیر آیه:

و هنگامی که چشم‌های اهل اعراف (مردانی که بر بلندی‌های میان بهشت و دوزخ ایستاده‌اند و هنوز وضعیت نهایی آنان مشخص نشده) به سوی دوزخیان برگردانده شود و آنان را در عذاب و شکنجه شدید ببینند، از ترس و هراس، با تضرع و زاری به درگاه پروردگار عرضه می‌دارند: «پروردگارا! ما را با این قوم ستمکار که با کفر و شرک به تو، بر خود و دیگران ستم روا داشتند، هم‌نشین و همراه مساز و ما را در زمره آنان قرار مده.» این دعا نشان‌دهنده عمق ترس و بیم آنان از عاقبت کار خویش و آگاهی آنان از عظمت عذاب الهی است.

فواید و پیام‌های آیه:

• انسان مؤمن همواره باید از عاقبت کار خود بیمناک باشد و حتی در لحظاتی که در آستانه رستگاری است، از خداوند بخواهد که او را در مسیر ستمکاران و گمراهان قرار ندهد.
• دیدن عذاب دیگران، بهترین واعظ برای انسان است تا از گناه و معصیت دوری کند و به درگاه خدا پناه برد.
• ستم و ظلم، اعم از کفر و شرک یا هر نوع ظلم به دیگران، انسان را از رحمت الهی دور می‌کند و عاقبتی جز آتش دوزخ ندارد.
• دعا و تضرع به درگاه خداوند در لحظات حساس و سرنوشت‌ساز، نشانه ایمان و توکل واقعی است و خداوند شنونده دعای بندگان خویش است.
• این آیه به انسان می‌آموزد که حتی در سخت‌ترین شرایط، تنها پناهگاه و نجات‌دهنده، خداوند مهربان است و باید از او طلب نجات کرد.