සූරා අල්-ආරාෆ් — ආයාත් 47

වදන්වල අර්ථ:

• صُرِفَتْ – හරවන ලදී
• أَبْصَارُهُمْ – ඔවුන්ගේ ඇස් (බැල්ම)
• تِلْقَاءَ – දෙසට, ඉදිරියට
• أَصْحَابِ النَّارِ – නිරාවාසීන් (නිරයේ අය)
• الظَّالِمِينَ – අපරාධකරුවන් (සීමාව ඉක්මවූවන්)

අර්ථ විවරණය:

අල්-අආරාෆ් (තාප්පයේ) සිටින්නන්ගේ බැල්ම නිරාවාසීන් දෙසට හරවනු ලැබූ විට, ඔවුන් එම නිරාවාසීන් හඳුනා ගනිති. එම නිරාවාසීන් විඳින දරුණු දඬුවම් දැක, ඔවුහු ඉතා බියට හා භීතියට පත්වී, අල්ලාහ්ගෙන් ආරක්ෂාව ඉල්ලා මෙසේ යාච්ඤා කරති: "අපගේ පරමාධිපතියාණනි! අපව අපරාධකාරී ජනයා සමඟ (නිරයේ) එක් කරනු නොලැබේවා!" – එනම්, අල්ලාහ්ට අදෘශ්යමාන කිරීමෙන් හා ආදේශ කිරීමෙන් (ෂිර්ක්) තමන්ටම අපරාධ කරගත් අය සමඟ අපව නිරයේ එක් කරනු නොලැබේවා කියායි.

මෙය ඔවුන්ගේ ඉමහත් භීතිය හා අල්ලාහ් කෙරෙහි ඇති ගැඹුරු බිය පිළිබිඹු කරයි. ඔවුන් තමන් ගැනම සම්පූර්ණයෙන් සහතික නොවන අතර, අල්ලාහ්ගේ දයාව හා කරුණාව පමණක් බලාපොරොත්තු වෙති.

මෙම වදන් මගින් ලැබෙන පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පිළිබඳ බිය – සැබෑ දැනුම ඇති අය නිරයේ දඬුවම ගැන සැමවිටම බියෙන් සිටිති. එම බිය ඔවුන්ව යහපත් ක්රියා කිරීමට පොළඹවයි.
2. යාච්ඤාවේ වැදගත්කම – අල්-අආරාෆ්හි සිටින්නන් පවා අල්ලාහ්ගෙන් ආරක්ෂාව ඉල්ලා යාච්ඤා කළහ. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ගෙන් ආරක්ෂාව හා මඟ පෙන්වීම ඉල්ලිය යුතුය.
3. අපරාධකරුවන් සමඟ එක්වීමෙන් වැළකීම – මෙම යාච්ඤාව අපට උගන්වන්නේ අපරාධකරුවන්ගේ මාර්ගයෙන් හා ඔවුන්ගේ ඉරණමෙන් ඈත්ව සිටීමට උත්සාහ කළ යුතු බවයි.
4. අල්ලාහ්ගේ දයාව කෙරෙහි බලාපොරොත්තුව – ඔවුන් බියෙන් සිටියද, අල්ලාහ්ගේ දයාව කෙරෙහි බලාපොරොත්තුව අත් නොහැරියහ. එබැවින් අප ද බිය හා බලාපොරොත්තුව අතර සමතුලිතතාවයක් පවත්වා ගත යුතුය.
5. පරීක්ෂාවන්ට මුහුණ දීමේදී ඉවසීම – මෙම ආයාව අපට මතක් කර දෙන්නේ මෙලොව ජීවිතය පරීක්ෂණයක් බවත්, අවසාන සාර්ථකත්වය ලබා ගැනීමට නම් අල්ලාහ්ට අවනත වී උන්වහන්සේගේ මඟ පෙන්වීම අනුගමනය කළ යුතු බවත්ය.