A'rof surasi — Oyat 47

Kalimalarning ma'nolari:

• صُرِفَتْ – burildi, yo‘naltirildi.
• تِلْقَاءَ – tomoniga, qarshisiga.
• أَصْحَابِ النَّارِ – do‘zax egalari, jahannam ahli.

Tafsir:

A'rof (jannat bilan do‘zax o‘rtasidagi devor) egalari – ya'ni yaxshilik va yomonligi barobar bo‘lgan, hali jannatga ham, do‘zaxga ham kirmagan mo‘minlar – qachonki ularning ko‘zlari do‘zax ahli tomoniga burilsa va ular u yerdagi og‘ir azob-uqubatlarni, qattiq jazolarni ko‘rishsa, shu zahoti Allohga iltijo qilib, duo qiladilar: "Ey Robbimiz, bizni zolim qavmlar bilan birga qilma!" Ya'ni ular o‘sha kofirlar va mushriklar qatoriga qo‘shib qo‘yma, bizni ularning azobiga duchor qilma. Ular bu duoni o‘zlari uchun panoh so‘rab, Allohning rahmatiga umid bog‘lab aytadilar. Chunki ular do‘zax ahliga qarab, o‘zlarining ham shu holga tushib qolishidan qo‘rqib, Allohdan najot so‘raydilar.

Foydalar va saboqlar:

1. Mo‘min kishi har doim Allohdan o‘zini zolimlar va gunohkorlar qatoriga qo‘shmaslikni so‘rashi lozim. Bu duo – bandaning o‘z ojizligini tan olishi va Allohning rahmatiga tayanishidir.
2. Gunohkor va kofir qavmlarning oxirati dahshatli ekanini bilish, insonni to‘g‘ri yo‘ldan og‘ishmaslikka, doimiy ravishda Allohga iltijo qilishga undaydi.
3. Qiyomat kunida azobni ko‘rib, tavba qilish foyda bermaydi. Shuning uchun dunyoda yashab turib, Allohning rahmati va mag‘firatiga erishishga intilish kerak.
4. Bu oyat mo‘minlarga umid bag‘ishlaydi: A'rof ahli kabi gunohlari yengil bo‘lganlar, Allohning rahmati bilan jannatga kirishlari mumkin. Chunki ularning duosi ijobat bo‘ladi va Alloh ularni zolimlar qatoridan ayirib, jannat ahli bilan birga qiladi.
5. Islomda duo – bandaning Alloh bilan bevosita bog‘lanishining eng go‘zal vositasi. Har qanday vaziyatda, ayniqsa qiyin damlarda, Allohga yuzlanib, Undan yordam so‘rash – mo‘minning eng yaxshi xislatidir.