ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 47

የቃላት ፍች

• صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ፦ ዓይኖቻቸው ተዞሩ (ከገነት ባለቤቶች ወደ እሳት ባለቤቶች አቅጣጫ ተመለሱ)።
• تِلْقَاءَ፦ ወደ ፊት፣ በአቅጣጫ።
• أَصْحَابِ النَّارِ፦ የእሳት (የገሃነም) ባለቤቶች።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ

ይህ አንቀጽ የሚያመለክተው በገነትና በእሳት መካከል ባለው ግድግዳ (አዕራፍ) ላይ የሚገኙትን ሰዎች ሁኔታ ነው። እነዚህ ሰዎች መልካም ሥራቸውና መጥፎ ሥራቸው እኩል የሆነ፣ ገና የመጨረሻ ፍርዳቸው ያልተፈረደላቸው ናቸው።

ወደ ገነት ባለቤቶች ሲመለከቱ፣ በገነት ውስጥ ያለውን ጸጋና ክብር ሲመለከቱ ተስፋ ያደርጋሉ። ነገር ግን ዓይኖቻቸው ወደ እሳት ባለቤቶች አቅጣጫ ሲዞሩ፣ የእሳትን ሰዎች መከራና ሥቃይ ሲመለከቱ፣ በጣም ይፈራሉና ወደ አላህ እየጸለዩ እንዲህ ይላሉ፦

«ጌታችን ሆይ! ከበደለኞቹ ሰዎች (ከእነዚያ በአላህ ከካዱና በሌላ አምላክ ከማመኑ ሰዎች) ጋር አታድርገን»።

ይህ ጸሎታቸው ከልብ የመነጨ፣ ከእሳት ሰዎች ጋር እንዳይሆኑ የሚጠይቁበት እና የበደለኞችን መጨረሻ እንዳያጋጥማቸው የሚፈልጉበት ጸሎት ነው።

ከአንቀጹ የተገኙ ጥቅሞች (ፎይዳዎች)

1. የአላህን ችሮታ መለመን፦ ምእመናን ሁልጊዜ ከአላህ ጥበቃንና ምሕረትን መጠየቅ አለባቸው፣ በተለይም የከፋ ሁኔታ ሲመለከቱ።
2. ከበደለኞች ጋር አለመቀራረብ፦ አንድ ሰው ከክፉ ሰዎች ጋር መቀራረብ ወደ ክፉ ሊመራው እንደሚችል ያሳያል፤ ስለዚህ መልካም ጓደኞችን መምረጥ ይገባል።
3. የፍርድ ቀን እውነትነት፦ ይህ አንቀጽ የመጨረሻውን ቀን፣ ገነትንና እሳትን እንደ እውነት እንድናምን ያጠነክርብናል።
4. የጸሎት ኃይል፦ በጣም አስቸጋሪ በሆኑ ጊዜያት ወደ አላህ መጸለይ የምእመን ባሕርይ ነው፤ እነዚህ ሰዎች በጣም በከባድ ሁኔታ ውስጥ ሆነው እንኳን ወደ አላህ ተመለሱ።
5. የአላህ ፍትሕ፦ አላህ በፍጹም ፍትሕ ይፈርዳል፤ በደለኞችን ይቀጣል፣ መልካሞችንም ይክሳል። ይህ ለምእመናን እምነትና ተስፋ ይሰጣል።