Sura Al-A'raf — Werset 50

Znaczenie słów:

• Afiḍū — wylejcie, polejcie obficie.
• Mimmā razaqakum Allāh — z tego, czym obdarzył was Bóg, czyli z jedzenia i napojów rajskich.
• Ḥarramahumā — Bóg uczynił je zakazanymi, czyli pozbawił ich i odmówił im obu tych rzeczy.

Tafsir (wyjaśnienie):

Mieszkańcy ognia piekielnego, cierpiąc z powodu skrajnego pragnienia i głodu, zwracają się z wołaniem do mieszkańców raju, prosząc ich: „Wylejcie na nas trochę wody albo podzielcie się z nami tym, czym Bóg was obdarzył z pożywienia i napojów”. Jest to scena pełna upokorzenia i rozpaczy — ci, którzy w życiu doczesnym odwracali się od prawdy, teraz błagają o odrobinę łaski.

Mieszkańcy raju odpowiadają im jednak stanowczo: „Bóg uczynił zarówno wodę, jak i jedzenie zakazanymi dla tych, którzy odrzucili Jego jedyność i nie uwierzyli w Jego posłańców”. Oznacza to, że nie tylko nie mogą oni otrzymać tych dóbr, ale wręcz są ich pozbawieni na zawsze — jako sprawiedliwa kara za ich niewiarę i zatwardziałość serc w życiu na ziemi.

Ta odpowiedź jest jednocześnie potwierdzeniem sprawiedliwości Bożej — mieszkańcy raju nie odmawiają im pomocy z własnej woli, lecz dlatego, że Bóg zakazał udzielania tych dóbr niewiernym. Jest to także dowód na to, że raj znajduje się ponad piekłem, skoro mieszkańcy raju widzą mieszkańców ognia i słyszą ich wołanie.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Przestroga przed skutkami niewiary — ten werset ukazuje, jak straszne będą konsekwencje odrzucenia Boga w życiu doczesnym. Człowiek, który dziś gardzi Bożymi darami, w przyszłości będzie błagał o ich okruchy, ale bezskutecznie.
2. Sprawiedliwość Boża — Bóg nie karze nikogo niesprawiedliwie. Zakazanie wody i jedzenia mieszkańcom ognia jest konsekwencją ich własnych wyborów — odrzucenia prawdy i trwania w niewierze.
3. Wartość wdzięczności — werset uczy nas, abyśmy doceniali dary Boga w życiu doczesnym: wodę, jedzenie, zdrowie i wszystkie inne błogosławieństwa. Kto nie dziękuje Bogu za nie teraz, może zostać ich pozbawiony w życiu ostatecznym.
4. Raj jako cel ostateczny — mieszkańcy raju są w stanie błogosławionym, wolnym od cierpienia i potrzeb. To umacnia w nas pragnienie dążenia do niego poprzez wiarę, dobre uczynki i posłuszeństwo Bogu.
5. Moc modlitwy i miłosierdzia — choć mieszkańcy raju nie mogą pomóc mieszkańcom ognia, to jednak werset ten pokazuje, że wierzący powinni być otwarci na pomoc innym w życiu doczesnym, zanim nadejdzie dzień, w którym taka pomoc nie będzie już możliwa.