Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳои муҳим:
- الْمَلَأُ: Бузургон ва сарварони қавм, ки дар ҷомеа мақому манзалати баланд доштанд.
- اسْتَكْبَرُوا: Кибру ғурур варзиданд ва аз қабули ҳақ худро болотар донистанд.
- مِلَّتِنَا: Дину ойини мо, роҳу равиши мо.
- كَارِهِينَ: Бадхоҳон, нохоҳамон, яъне касоне ки чизеро бо дили худ намехоҳанд ва аз он нафрат доранд.
- Тафсири оят:
Сарварон ва бузургони қавми Шуайб (алайҳис-салом), ки ба сабаби кибру ғурур ба Худо имон наоварданд ва паёмбари Ӯро пайравӣ накарданд, ба Шуайб ва мӯъминони ҳамроҳи ӯ гуфтанд: «Эй Шуайб! Мо туро ва онҳоеро, ки бо ту имон овардаанд, ҳатман аз шаҳри худ берун мекунем, магар ин ки ба дину ойини мо баргардед». Онҳо мехостанд бо зӯру таҳдид паёмбар ва пайравони ӯро маҷбур кунанд, ки даст аз роҳи ҳақ бикашанд ва ба ботил гардонида шаванд.
Шуайб (алайҳис-салом) бо тааҷҷуб ва инкор ба онҳо ҷавоб дод: «Оё мо бояд ба дини шумо баргардем, ҳатто агар мо аз он нафрат дошта бошем ва ботил буданашро бидонем?» Яъне ӯ мефармояд, ки чӣ гуна метавон ба роҳи ботил ва дини фосиде баргашт, ки ақлу фитрат ва шариати илоҳӣ онро рад мекунад? Ин сухан нишон медиҳад, ки паёмбар на танҳо аз таҳдиди онҳо натарсид, балки бо далели равшан ва мантиқи солим ботил будани роҳи онҳоро ошкор кард.
- Фоидаҳои ин оят:
- Сабри паёмбарон ва мӯъминон: Ин оят нишон медиҳад, ки роҳи даъват ба Худо ҳамеша бо душворӣ ва муқобилати золимон ҳамроҳ аст, аммо бояд сабр кард ва аз ҳақ рӯй нагардонд.
- Ботил будани таҳдиду зӯроварӣ дар дини Худо: Ислом дини ихтиёр ва боварӣ аст, на дини иҷбору зӯроварӣ. Ҳеҷ касро наметавон ба имон маҷбур кард.
- Ҳақиқати кибр: Кибру ғурур сабаби асосии рад кардани ҳақ ва душмании бо паёмбарон аст. Ин оят моро аз кибр ва худписандӣ огоҳ мекунад.
- Эҳтироми озодии виҷдон: Ҳар инсоне бояд бо далелу бурҳон ба ҳақ бирасад, на бо таҳдиду фишор. Ин принсипи асосии даъвати исломӣ аст.
- Устувории паёмбар дар роҳи ҳақ: Шуайб (алайҳис-салом) на танҳо аз таҳдиди қавми худ натарсид, балки бо мантиқ ва далели равшан ботил будани роҳи онҳоро нишон дод. Ин барои ҳар мӯъмин дарси ибрат аст, ки дар роҳи ҳақ устувор бошад ва аз муқобилати душманон наҳаросад.
- Дилгармӣ ба ислом: Ин оят моро водор мекунад, ки қадри неъмати имон ва роҳи ҳақро бидонем ва шукргузор бошем, ки Худо моро ба роҳи рост ҳидоят кардааст, на ба роҳи ботил ва гумроҳӣ.
📜 Оят 86-90 — Сураи Аль-Араф
Тарҷума — Аль-Араф 88
Сураи Аль-Араф Оят 88 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бузургони қавмаш, ки саркашӣ пеша карда буданд, гуфтанд: «Эй Шуъайб,…Сураи Оят 88/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 86–90. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Сураи Аль-Араф
Қуръони Карим
Wednesday, September 30, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


