سورت معارج — آیت 25

د معناوي کلمې:

• سائل: هغه څوک چې د اړتيا په وخت کې له نورو څخه مرسته غواړي.
• محروم: هغه څوک چې د بې وسۍ او بې وسيلې والي له امله له مال څخه بې برخې وي، خو له خلکو څخه د مرستې غوښتنه نه کوي.

تفسير:

دا آيت د هغو مومنانو د ځانګړتياوو په بيان کې راغلی چې الله تعالی يې د ستاينې وړ ګرځولي دي. هغوی په خپلو مالونو کې د الله تعالی له لوري ټاکل شوی حق پېژني او په منظم ډول يې ادا کوي. دا حق د هغو کسانو لپاره دی چې يا په ښکاره توګه د مرستې غوښتنه کوي، لکه بې وزله او اړمن کسان، او يا هغه څوک چې له سوال څخه ځان ساتي او د خپل ځان او کورنۍ د اړتياوو سره سره له خلکو څخه د مرستې غوښتنه نه کوي، ځکه چې دوی ته د عزت او آبرو ساتل ډېر مهم دي. دا ډول کسان د الله تعالی په لاره کې له خپل مال څخه برخه ورکوي، نه د دې لپاره چې ځان ښه وښيي، بلکې د الله تعالی د رضا او د آخرت د نجات لپاره.

د دې آيت څخه موږ ته ډېر ښه درس راکول کېږي چې اسلام موږ ته د شفقت، سخاوت او له نورو سره د مرستې کولو تعليم راکوي. الله تعالی هغه کسان خوښوي چې د خپل مال څخه د نورو اړمنو سره مرسته کوي، که هغوی د مرستې غوښتنه وکړي او که يې ونه کړي. دا موږ ته دا هم ښيي چې د مسلمان په مال کې د نورو اړمنو حق شته، او دا يوازې خير نه دی، بلکې يو فرض دی چې الله تعالی يې د زکات په بڼه پر موږ لازم کړی دی. که موږ دا حق ادا کړو، نو الله تعالی به زموږ مالونه برکت کړي او زموږ له ژوند څخه به سخته او بې برکتي لرې کړي.