Аль-Мааридж сүрәсе — Аять 5

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَاصْبِرْ — сабыр ит.
• صَبْرًا جَمِيلًا — матур, гүзәл сабырлык, ягъни зарланусыз, борчылусыз, әллә нинди рәнҗеш белдермичә генә сабыр итү.

Аять тәфсире:

Ий Мухәммәд галәйһиссәләм! Синең белән көләләр, ашыгып ґәзаб сорыйлар, вәһйгә ышанмыйлар һәм синең чакыруыңны кире кагалар. Син аларның бу кыланмышларына карап, зарланмыйча, борчылмыйча, кешеләргә шөкья җиткермичә, бары тик Аллаһыга гына сыенып, чиксез матур сабырлык белән сабыр ит. Бу сабырлык — эчтәге сынауларга түзү, тышкы яктан да үзеңне тота белү, Аллаһының ярдәменә ышанып, аның хөкеменә риза булу. Аларның ашыгуы сине дулкынландырмасын, чөнки Аллаһының вәгъдәсе хак, ґәзабы киләчәк, әмма ул үз вакытында булыр.

Гыйбрәтләр:

• Сабырлык — иманның яртысы, ә матур сабырлык — аның иң югары дәрәҗәсе. Ул кешенең күңелен ныгыта, аның әҗерен арттыра.
• Кеше башына төшкән авырлыкларда зарлану урынына Аллаһыга тәвәккәл итәргә өйрәнә, чөнки һәр сынау — безнең өчен изгелек, ул безне чистарта һәм Аллаһыга якынайта.
• Бу аять мөэминнәргә өмет бирә: авырлыклар мәңге түгел, Аллаһының ярдәме якын, шуңа күрә сабыр итүчеләрнең ахыры — җиңү һәм бәхет.