Surat Nuh — Ayat 5

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• دَعَوْتُ (da'awtu): aku wis ngajak, aku wis nyeru
• قَوْمِي (qaumī): kaumku, wong-wong bangsaku
• لَيْلًا وَنَهَارًا (laylan wa nahāran): wayah wengi lan wayah awan, tegesé terus-terusan tanpa kendhat

1. Tafsiré ayat:

Nabi Nuh 'alaihissalam matur marang Allah, "Dhuh Pangeran kawula, saéstunipun kawula sampun nyeru kaum kawula supados sami iman lan taat dhateng Paduka, ing wayah dalu saha siyang, kanthi terus-terusan tanpa kendhat."

Nabi Nuh wis nglakoni dakwah kanthi sabar banget. Ora mung sepisan utawa kaping pindho, nanging ing saben wayah, awan lan wengi, dheweke tansah ngajak kaume supaya manut marang Allah. Dheweke ora tau bosen lan ora tau kendhat anggone ngajak marang kebecikan. Nanging senajan wis dijak kanthi cara apa waé, kaume tetep waé ora gelem nampa kebenaran, malah saya adoh lan saya nyingkiri.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Dakwah iku kudu dilakoni kanthi sabar lan terus-terusan, ora gampang putus asa senajan wong kang dijak ora langsung gelem nampa.
• Saben wong kang ngajak marang kebecikan kudu nuladani Nabi Nuh kang ora tau kendhat anggone ngajak ing wayah awan lan wengi.
• Allah iku tansah mirsani lan ngrungokake saben usaha lan pengorbanan hamba-Né. Mula aja wedi lan aja susah yèn usaha kita durung ketok asilé, amarga sing penting kita wis nglakoni kanthi tenanan.
• Islam mulangake supaya kita ora mung ngajak wong liya kanthi tembung, nanging uga kanthi tuladha lan kesabaran kang nyata.
• Sabar lan istiqamah iku klebu akhlak kang mulya, lan sapa waé kang nglakoni bakal oleh ganjaran kang gedhe saka Allah.