Surja Nuh — Ajet 5

Kuptimet e fjalëve:

• “Lejlen” (natën): koha e errësirës dhe qetësisë, kur njerëzit pushojnë.
• “Neharen” (ditën): koha e dritës dhe veprimtarisë, kur njerëzit janë aktivë.

Tefsiri i Ajetit:

Nuhu a.s., pasi iu drejtua Zotit të tij me ankesë për mohimin e popullit të tij, tha: "O Zoti im, unë e kam thirrur popullin tim drejt besimit në Ty dhe bindjes ndaj Teje, vazhdimisht, natën dhe ditën, pa u lodhur dhe pa u ndalur. I kam ftuar ata në çdo kohë dhe në çdo rrethanë, duke shpresuar se do të përgjigjen dhe do të besojnë." Kjo fjali tregon durimin dhe këmbënguljen e jashtëzakonshme të Nuhut a.s. në thirrjen e tij, pasi ai nuk e kufizoi thirrjen e tij në një kohë të caktuar, por vazhdoi natën dhe ditën, duke shpresuar se zemrat e tyre do të zbuten dhe do të kthehen te Zoti. Megjithatë, thirrja e tij e vazhdueshme nuk i shtoi ata veçse largim dhe refuzim, siç do të shohim në vargjet në vijim.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Thirrja në rrugën e Allahut kërkon durim dhe këmbëngulje, dhe nuk duhet të kufizohet në një kohë apo vend të caktuar, por duhet të vazhdojë natën dhe ditën.
2. Detyra e thirrësit është të përcjellë mesazhin dhe të bëjë përpjekjet e tij maksimale, ndërsa rezultati i përgjigjes i takon Allahut, sepse Nuhu a.s. bëri atë që duhej, por udhëzimi është vetëm në dorën e Allahut.
3. Ky ajet na mëson sinqeritetin në thirrje dhe përkushtimin ndaj misionit, edhe kur njerëzit refuzojnë dhe kundërshtojnë, sepse thirrësi duhet të jetë i durueshëm dhe të mos dëshpërohet.
4. Thirrja e Nuhut a.s. ishte një shembull i mëshirës dhe dashamirësisë ndaj popullit të tij, sepse ai donte për ta shpëtimin nga dënimi, duke i thirrur ata në atë që është më e mira për ta në këtë botë dhe në botën tjetër.