Surja Nuh — Ajet 4

Kuptimi i fjalëve:

• يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ: t’jua falë e t’jua mbulojë mëkatet tuaja.
• وَيُؤَخِّرْكُمْ: t’jua vonojë e t’jua zgjasë jetën.
• أَجَلٍ مُسَمًّى: një afat i caktuar që dihet vetëm te Allahu.
• أَجَلُ اللَّهِ: afati i caktuar nga Allahu për dënim ose për vdekje.

Tefsiri i ajetit:

O njerëz! Nëse i përgjigjeni thirrjes së Nuhit a.s. dhe besoni në Allahun, i frikësoheni Atij dhe e dëgjoni atë në atë që ju urdhëron dhe ju ndalon, atëherë Allahu do t’jua falë mëkatet tuaja dhe do t’jua mbulojë ato, duke mos jua marrë në llogari ato që kanë të bëjnë me të drejtat e Tij. Gjithashtu, Ai do t’jua zgjasë jetën dhe do t’jua vonojë vdekjen deri në një afat të caktuar që Ai e di, duke jua mundësuar të jetoni më gjatë në tokë, për sa kohë që jeni të sinqertë në besim dhe në vepra. Por, kur të vijë afati i caktuar nga Allahu për dënim ose për vdekje, ai nuk shtyhet për asnjë moment. Sikur ta dinit këtë të vërtetë, do të nxitonit drejt besimit dhe pendimit nga idhujtaria dhe gabimet, para se t’ju vijë dënimi i papritur.

Përfitimet nga ajeti:

1. Besimi dhe bindja ndaj të dërguarve janë shkak për faljen e mëkateve dhe për jetë të gjatë e të begatë.
2. Pendimi i sinqertë dhe largimi nga mëkatet sjellin begati në jetë dhe mbrojtje nga dënimi hyjnor.
3. Afati i vdekjes është i panjohur për njeriun, prandaj duhet të nxitojmë drejt veprave të mira dhe pendimit para se të vijë ai moment.
4. Mëshira e Allahut është e madhe; Ai i fal robërit e Tij kur ata kthehen tek Ai, pavarësisht nga gabimet e kaluara.
5. Dituria e vërtetë e bën njeriun të shpejtojë drejt bindjes dhe të largohet nga mosbindja, sepse ai që di pasojat e veprave të tij, vepron me mençuri.