سورت جن — آیت 4

د معنا کلمې:

• سَفِيهُنَا: زموږ ناپوه او بېعقل (دلته مراد ابلیس دی).
• شَطَطًا: له حق څخه لرې، کذب او ظلم.

د آیت تفسیر:

دا آیت د پېریانو له قوله دی چې د قرآن د اورېدو پر مهال یې ویلي: "او دا چې زموږ ناپوه (ابلیس) پر الله باندې له حق څخه لرې خبرې کولې." هغه به الله تعالی ته دوه ګونې تېروتنې منسوبولې، لکه دا چې الله تعالی ته ښځه او اولاد ثابتول، چې دا د الله تعالی د پاکۍ خلاف ستره دروغ او توهین دی. دا خبره د پېریانو د ایمان راوړلو او د ابلیس له فاسدو عقایدو څخه د بېزارۍ څرګندونه ده.

مفیدې لارښوونې:

1. دا آیت مونږ ته ښیي چې الله تعالی له هر عیب او نقص څخه پاک دی او د هغه په اړه هېڅ ناسمه خبره نشي کېدای.
2. مونږ باید د الله تعالی په اړه له هر ډول ناسم فکر او دروغو خبرو څخه ځان وساتو، ځکه چې دا د ایمان د کمزورتیا نښه ده.
3. پېریان هم لکه انسانان مکلف دي او د حق پر لار د راتلو توان لري؛ نو مونږ باید د حق د منلو او د باطل د ردولو جرئت ولرو.
4. د ابلیس د داسې ناوړه خبرو یادونه مونږ ته دا درس راکوي چې د شیطان له وسوسو او فاسدو عقایدو څخه باید په کلکه ځان وساتو او تل د الله تعالی د پاکۍ اقرار وکړو.