Surja El-Xhinn — Ajet 4

Kuptimet e fjalëve:

• سَفِيهُنَا – i marri ynë, injoranti ynë; këtu nënkuptohet Iblisi.
• شَطَطًا – thënie e largët nga e vërteta, gënjeshtër e madhe, fjalë e tepruar dhe e padrejtë.

Tefsiri i ajetit:

Xhinët besimtarë, pasi dëgjuan Kur'anin dhe u bindën prej tij, i thanë njëri-tjetrit: "Ne e dimë tani se i marri ynë (Iblisi) ka thënë për Allahun fjalë të mëdha e të rënda, plot gënjeshtra dhe shmangie nga e vërteta. Ai i ka atribuar Allahut bashkëshorte dhe fëmijë, duke thënë gjëra që nuk i takojnë aspak Madhërisë së Tij. Kjo ishte një shpifje e madhe dhe një padrejtësi e qartë, sepse Allahu është i Lartësuar nga çdo mangësi dhe i pastër nga çdo ngjashmëri me krijesat e Tij."

Ky ajet tregon se xhinët, ashtu si njerëzit, kishin ndër ta të devijuar që shpifnin për Allahun, por pasi dëgjuan Kur'anin, ata e kuptuan të vërtetën dhe e pranuan gabimin e tyre, duke u penduar dhe duke u kthyer te besimi i pastër.

Përfitimet nga ajeti:

1. Allahu është i pastër nga çdo mangësi dhe i lartësuar nga çdo atribut që nuk i takon Atij; nuk ka as bashkëshorte e as fëmijë.
2. Kur'ani është mjeti që i nxjerr krijesat nga errësira e injorancës dhe i udhëzon drejt së vërtetës, madje edhe xhinët përfitojnë prej tij.
3. Njeriu duhet ta pranojë gabimin e vet dhe të kthehet te e vërteta, ashtu siç bënë xhinët besimtarë, pa u ngecur në kokëfortësi.
4. Kujdes nga fjalët e padrejta për Allahun; çdo thënie që i atribuon Atij diçka që nuk i përshtatet është shpifje e madhe dhe dënon pronarin e saj.