Surat Al-Jinn — Ayat 4

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• سَفِيهُنَا (safīhunā): wong bodho saka golongan kita, yaiku sing ora ngerti lan ora mikir kanthi bener. Ing kene kang dimaksud yaiku Iblis.
• شَطَطًا (syathathan): tembung kang ateges nyimpang adoh saka bebener, goroh, lan ngluwihi wates.
• عَلَى اللَّهِ ('alallāh): marang Allah, tegese nyiptakake crita goroh babagan Allah.

1. Tafsir Ayat:

Ayat iki isih ana gandhengane karo critane para jin kang padha ngrungokake wacanane Nabi Muhammad ﷺ banjur padha manut marang Islam. Ing ayat iki, para jin mau padha ngandhakake marang kanca-kancane babagan apa kang wis padha dirungokake lan dimangerteni. Salah sijine bab kang padha dicritakake yaiku: dheweke padha ngerti yen Iblis, sing diarani "safīhunā" (wong bodho saka golongan kita, yaiku jin), wis tau ngomong babagan Allah kanthi cara kang nyimpang adoh saka bebener.

Iblis iku makhluk kang paling bodho lan paling sial, amarga dheweke wis ngerti marang Allah nanging tetep mbangkang lan malah ngajak manungsa supaya padha kesasar. Omongane Iblis marang Allah iku goroh lan ngluwihi wates, kayata dheweke ngaku yen Allah duwe garwa lan duwe anak. Iki minangka panganggep kang bathil banget lan ora pantes kanggo Allah Kang Maha Suci. Allah iku Maha Tunggal, ora butuh apa-apa, ora duwe garwa lan ora duwe anak.

Dadi, ayat iki ngandhani yen Iblis iku makhluk kang bodho lan wani ngomong goroh babagan Allah. Para jin kang wis manut marang Islam padha nyritakake bab iki minangka pelajaran lan peringatan, supaya ora ana kang padha niru tumindake Iblis kang nyimpang saka bebener.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah ngati-ati lan ora gampang percaya marang omongan kang nyimpang saka bebener babagan Allah.
• Kita kudu ngerti yen Iblis iku mungsuh kang nyata, lan dheweke ora mung nyasarake awake dhewe, nanging uga ngajak manungsa lan jin supaya padha kesasar.
• Ayat iki nuduhake yen ngomong goroh babagan Allah iku dosa kang gedhe banget, mula kita kudu tansah njaga lisan lan ati supaya ora ngomong bab kang ora bener babagan Allah.
• Para jin kang padha manut marang Islam dadi tuladha kang apik, amarga dheweke gelem ngrungokake bebener lan banjur manut, sanajan dheweke iku makhluk kang beda karo manungsa.
• Ayat iki uga ngelingake yen Allah iku Maha Suci lan ora butuh apa-apa, ora duwe garwa lan ora duwe anak, mula kita kudu ngimani kanthi bener lan ora nganggep Allah kaya makhluk.
• Kanthi mangerteni critane para jin iki, kita bisa tambah iman lan tambah tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku pituduh kanggo kabeh makhluk, kalebu jin lan manungsa.