Sura Al-Dżinn — Werset 4

Znaczenie słów:

• سَفِيهُنَا (nasz głupi) – oznacza ignoranta i głupca wśród nas, czyli Iblisa (Szatana).
• شَطَطًا (wypaczenie, przesada) – oznacza mowę odbiegającą od prawdy, kłamstwo i zmyślenie.

Interpretacja wersetu:

Dżinny, słuchając recytacji Koranu, wyznali swoją wiarę i przyznali, że wcześniej żyli w błędzie. W tym wersecie przyznają, że ich głupiec – Iblis – mówił o Bogu rzeczy dalekie od prawdy i sprawiedliwości. Twierdził bowiem, że Bóg ma małżonkę i dziecko, co jest całkowicie sprzeczne z Jego doskonałością i wielkością. Było to kłamstwo i zmyślenie, które wypływało z jego ignorancji i zuchwałości. Dżinny zdali sobie sprawę, że wierzyli w te fałszywe twierdzenia, dopóki nie usłyszeli słów Koranu, które ukazały im prawdę o Bogu – Jedynym, Wszechmogącym, który nie ma sobie równych ani w naturze, ani w atrybutach.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pokazuje, że nawet dżinny – stworzenia niewidzialne dla ludzi – są zdolne do refleksji, uznania swoich błędów i powrotu do prawdy, co jest dla nas lekcją pokory i gotowości do zmiany na lepsze.
2. Podkreśla absolutną doskonałość Boga i oczyszcza Jego obraz z wszelkich fałszywych wyobrażeń, takich jak posiadanie rodziny czy partnera – co umacnia nasz tawhid (jedność Boga).
3. Uczy, że ignorancja i pycha prowadzą do wypaczania prawdy, a słuchanie objawienia – Koranu – jest drogą do poznania rzeczywistości i zbawienia.
4. Przypomina, że każdy, kto świadomie lub nieświadomie przypisuje Bogu niedoskonałości, popełnia wielki błąd, a wiara w Jego jedyność i doskonałość jest fundamentem szczęścia w życiu doczesnym i wiecznym.