Sure Cin — Ayet 4

Kelime Anlamları:

• Sefîh: Akılsız, cahil, doğru yoldan sapan kimse.
• Şatat: Doğrudan uzaklaşan, aşırı giden, hak ve adaletten sapan söz; yalan ve iftira.

Tefsir:

Bu âyet, cinlerin iman edenlerinin, kendi toplulukları hakkında yaptıkları bir itirafı ve pişmanlık ifadesini aktarmaktadır. Cinler, Kur'an'ı dinledikten sonra şöyle demişlerdir: "Bizim içimizden bir sefih (cahil ve akılsız olan İblis), Allah hakkında doğru olmayan, haddi aşan sözler söylüyordu." Bu sözler, Allah'a eş ve çocuk isnat etmek gibi büyük bir iftirayı içeriyordu. İblis, azgınlığı ve kibrinden dolayı Allah'ın şanına yakışmayan bu çirkin iddiaları ortaya atmış, böylece hem kendini hem de kendisine uyanları sapıklığa sürüklemiştir.

Bu âyet, iman eden cinlerin, İblis'in sözlerinden duydukları rahatsızlığı ve bu sözlerin ne kadar büyük bir yanlış olduğunu itiraf etmelerini göstermektedir. Onlar, Allah'ın her türlü eksiklikten uzak olduğunu, O'nun hiçbir ortağı ve benzerinin bulunmadığını anlamışlar ve bu gerçeği dile getirmişlerdir. Bu durum, insanlar için de önemli bir derstir: Allah hakkında konuşurken son derece dikkatli olmalı, O'na yakışmayan hiçbir sözü ağzımıza almamalıyız. Zira Allah, her türlü noksanlıktan münezzehtir; O, yaratan, rızık veren ve her şeye gücü yetendir. O'na hiçbir şey ortak koşulamaz, O'nun hiçbir ihtiyacı yoktur. Bu bilinçle yaşayan bir Müslüman, dilini günahtan korur ve Rabbini en güzel şekilde tesbih eder. Unutmayalım ki dil, ya bizi yüceltir ya da helake sürükler. Bu sebeple Allah hakkında konuşurken de günlük konuşmalarımızda da doğruluktan ve edepten ayrılmayalım. Rabbimiz, bizi İblis'in yolundan gidenlerden değil, hidayete eren kullarından eylesin.