ซูเราะฮฺ อัล-มุดดัษษิร — อายะฮฺ 24

ความหมายของคำสำคัญ:

• سِحْرٌ หมายถึง เวทมนตร์ คาถา หรือสิ่งที่ทำให้ผู้คนหลงเชื่อด้วยการหลอกลวง
• يُؤْثَر มาจากคำว่า อัษร (أثر) หมายถึง การเล่าต่อๆ กันมา หรือการอ้างถึงสิ่งที่สืบทอดมาจากคนรุ่นก่อน

คำอธิบายการตีความ:

หลังจากที่อัล-วะลีด บิน อัล-มุฆีเราะฮ์ ได้ใคร่ครวญและไตร่ตรองอย่างหนักเพื่อหาข้อตำหนิในอัลกุรอาน แต่ไม่พบสิ่งใดที่จะใช้โจมตีได้ เขาก็เกิดความคับแค้นใจและทำหน้าบึ้งตึงด้วยความโกรธ ในที่สุดเขาก็กล่าวหาว่า สิ่งที่ท่านนบีมุฮัมมัด ﷺ นำมานั้นมิใช่คำดำรัสของอัลลอฮ์ หากแต่เป็นเพียงเวทมนตร์คาถาที่ถูกเล่าขานสืบต่อกันมาจากนักเวทมนตร์ในยุคก่อนๆ และเขาอ้างว่าท่านนบีได้เรียนรู้มาจากมนุษย์ด้วยกัน แล้วเสแสร้งว่าเป็นวะฮีย์จากพระเจ้า

คำกล่าวนี้สะท้อนถึงความดื้อรั้นและการปฏิเสธความจริงอย่างสิ้นเชิง เพราะเมื่อไม่สามารถหาข้อบกพร่องในเนื้อหาอัลกุรอานได้ เขาจึงเปลี่ยนมาใช้ข้อกล่าวหาที่ปราศจากหลักฐานใดๆ เพียงเพื่อระงับไม่ให้ผู้คนศรัทธา ทั้งที่ในใจของเขาเองก็รู้ดีว่าอัลกุรอานมิได้เป็นเช่นนั้น

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความยิ่งใหญ่ของอัลกุรอานปรากฏชัดจากการที่แม้แต่ศัตรูตัวฉกาจของอิสลามยังไม่สามารถหาข้อตำหนิในเนื้อหาได้ แม้จะพยายามอย่างเต็มที่แล้วก็ตาม นี่คือหลักฐานแห่งความมหัศจรรย์ของคัมภีร์อัลกุรอานที่เหนือคำกล่าวอ้างใดๆ
2. การกล่าวหาผู้อื่นโดยปราศจากหลักฐานเป็นลักษณะของคนที่ปิดกั้นตนเองจากความจริง และการดื้อรั้นปฏิเสธแม้จะรู้ในใจว่าเป็นความจริงนั้น เป็นบ่อเกิดแห่งความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
3. อัลกุรอานคือพระดำรัสของอัลลอฮ์ที่ทรงปกป้องรักษาไว้จากความเท็จทั้งปวง ไม่ว่าผู้ปฏิเสธจะพยายามบิดเบือนหรือกล่าวหาอย่างไร ก็ไม่อาจทำให้ความจริงของอัลกุรอานลดน้อยลงได้แม้แต่น้อย
4. บทเรียนสำคัญสำหรับผู้ศรัทธาคือ การยึดมั่นในอัลกุรอานและซุนนะฮ์โดยไม่หวั่นไหวต่อคำกล่าวหาหรือการเยาะเย้ยจากผู้ปฏิเสธ เพราะเส้นทางแห่งสัจธรรมย่อมถูกทดสอบเสมอ แต่ผู้ที่มีความศรัทธามั่นคงจะพบกับความสำเร็จและเกียรติยศทั้งในโลกนี้และโลกหน้า