ซูเราะฮฺ อัล-มุดดัษษิร — อายะฮฺ 25

คำสำคัญ:

• إِنْ هَذَا إِلَّا : ไม่ใช่อื่นใดนอกจาก
• قَوْلُ الْبَشَرِ : คำพูดของมนุษย์

คำอธิบาย:

ในโองการนี้เป็นการกล่าวถึงคำพูดของวะลีด อิบนุล มุฆีเราะฮ์ หนึ่งในผู้นำกุเรชที่ดื้อรั้นต่อต้านอิสลาม เมื่อเขาได้ยินอัลกุรอานและตระหนักถึงความไพเราะและความมหัศจรรย์ของมัน เขาเกิดความลังเลใจ แต่ด้วยความเย่อหยิ่งและการยึดติดกับลัทธิของบรรพบุรุษ เขาจึงพยายามหาข้ออ้างเพื่อปฏิเสธความจริง โดยกล่าวว่า "นี่ไม่ใช่อื่นใดนอกจากคำพูดของมนุษย์" หมายถึงเขาอ้างว่าอัลกุรอานเป็นเพียงคำพูดที่มนุษย์แต่งขึ้น มิใช่คำดำรัสของอัลลอฮ์

ตามรายงานบางแหล่งกล่าวว่า วะลีดหมายถึงทาสสองคนที่ชื่อยัสอารและญุบัยร์ ซึ่งเป็นชาวเปอร์เซียที่อาศัยอยู่ในมักกะฮ์ และท่านศาสดามุฮัมมัดเคยนั่งสนทนากับพวกเขา วะลีดจึงกล่าวหาว่าอัลกุรอานเป็นเพียงคำพูดที่ท่านศาสดาเรียนรู้มาจากทาสเหล่านั้น

การกล่าวเช่นนี้เป็นการปฏิเสธความจริงอย่างดื้อรั้น ทั้งที่วะลีดเองรู้ดีในหัวใจว่าอัลกุรอานมิใช่คำพูดของมนุษย์ทั่วไป เพราะความไพเราะและความหมายอันลึกซึ้งเกินกว่าที่มนุษย์จะเลียนแบบได้ แต่ด้วยความจองหองและการปกป้องผลประโยชน์ของตน เขาจึงเลือกที่จะปฏิเสธ

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การปฏิเสธความจริงด้วยความดื้อรั้นและอคติเป็นสาเหตุแห่งความหายนะ มนุษย์ควรเปิดใจรับความจริงแม้มันจะขัดกับความเชื่อเดิมของตนก็ตาม
2. อัลกุรอานคือปาฏิหาริย์ที่พิสูจน์ความเป็นพระดำรัสของอัลลอฮ์ แม้ศัตรูของอิสลามจะพยายามหาเหตุผลมาปฏิเสธ แต่สุดท้ายพวกเขาก็ไม่สามารถเลียนแบบแม้แต่โองการเดียวได้
3. การกล่าวหาคนดีโดยไม่มีหลักฐานเป็นบาปใหญ่ วะลีดกล่าวหาท่านศาสดาโดยปราศจากความจริง ซึ่งเป็นการกระทำที่อัลลอฮ์ทรงตำหนิอย่างรุนแรง
4. ความเย่อหยิ่งและการยึดติดกับตำแหน่งหน้าที่เป็นอุปสรรคใหญ่ที่สุดในการยอมรับความจริง เราควรถ่อมตนและพร้อมที่จะยอมรับสัจธรรมเสมอ