சூரா அல்-முததஸ்ஸிர் — வசனம் 33

சொற்பொருள்:

• وَاللَّيْلِ: இரவின் மீது சத்தியமாக.
• إِذْ أَدْبَرَ: அது புறமுதுகிட்டு சென்றது, அதாவது விடைபெற்று மறைந்தது (காலை நெருங்கும் போது இரவு நீங்கிச் செல்வது).

விளக்கம்:

இறைவன் தனது தூதரின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மீது பொய்யுரைத்து, அவர் கொண்டு வந்த வேதத்தை நிராகரித்தவர்களின் கூற்று உண்மையல்ல என்பதை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக, இங்கு பல முக்கியமான விஷயங்களின் மீது சத்தியம் செய்கிறான். அவற்றில் ஒன்றாக, இரவு நேரம் விடைபெற்றுச் செல்லும் தருணத்தின் மீது சத்தியம் செய்கிறான். அதாவது, இரவின் இருள் நீங்கி, காலையின் வெளிச்சம் தோன்றத் தொடங்கும் அந்த அற்புதமான தருணம். இது இறைவனின் வல்லமையையும், பகல்-இரவு மாற்றத்தில் உள்ள அற்புதத்தையும் நினைவூட்டுகிறது. இரவு சென்று பகல் வருவது போல, நிராகரிப்பின் இருள் நீங்கி உண்மையின் ஒளி பரவும் என்பதை இது குறிப்பாக உணர்த்துகிறது. இந்த சத்தியங்களுக்குப் பிறகு, நரகம் மிகப்பெரிய தண்டனைகளில் ஒன்றாகும் என்றும், அது மனிதர்களுக்கு எச்சரிக்கையாக அமைந்துள்ளது என்றும், நல்லவர்கள் இறைவனை நெருங்கவும், தீயவர்கள் தமது தீமைகளிலிருந்து விலகவும் இது ஓர் அழைப்பாக உள்ளது என்றும் இறைவன் விளக்குகிறான்.

பயன்கள்:

1. இரவும் பகலும் மாறி மாறி வருவது இறைவனின் மகத்தான அத்தாட்சிகளில் ஒன்றாகும்; இதைக் கவனிப்பவர்கள் இறைவனின் வல்லமையை உணர்ந்து அவனிடம் நெருங்குவார்கள்.
2. இரவின் முடிவும் பகலின் தோற்றமும் நம்பிக்கையின் அடையாளம்; இருள் எவ்வளவு கனத்திருந்தாலும் அது நீங்கத்தான் செய்யும். அதுபோல, சிரமங்களுக்குப் பிறகு நிவாரணம் உண்டு என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
3. இறைவன் முக்கியமான விஷயங்களின் மீது சத்தியம் செய்வது, அவற்றின் மீது நாம் சிந்திக்க வேண்டும் என்பதற்கான அழைப்பாகும்; இது மனிதனை சிந்தனைக்கு அழைக்கிறது.
4. நரகத்தைப் பற்றிய எச்சரிக்கை மனிதனை தீமைகளிலிருந்து விலக்கி, நன்மைகளை நோக்கி வழிநடத்தும் ஓர் அருளாகும்.