Surat Al-Muddassir — Ayat 56

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• يَذْكُرُونَ (yadzkurun): padha ngelingi, padha njupuk piwulang.
• أَهْلُ التَّقْوَىٰ (ahlut-taqwā): sing pantes diwedeni lan dituruti dhawuhe.
• أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ (ahlul-maghfirah): sing pantes ngapura dosa.

1. Tafsir ayat:

Dadi, wong-wong mau ora bakal gelem njupuk piwulang saka Al-Qur'an lan ora bakal ngelingi marang pitutur-pituture, kajaba yen Allah SWT ngarsakake dheweke entuk pituduh lan hidayah. Dadi kabeh iku mung ana ing astane Allah, ora ana siji-sijia wong sing bisa mlebu Islam lan ngelakoni kabecikan tanpa idzin lan kekarepane Allah.

Sabanjure, Allah SWT nerangake bab sifat-sifat kang kudu kita ngerteni lan kita imani. Panjenengane iku dzat sing pantes banget diwedeni, yaiku kanthi nindakake kabeh dhawuhe lan nyingkiri kabeh larangane. Allah uga dzat sing pantes ngapura dosa-dosane para kawulane, yaiku nalika kawula mau gelem mertobat lan bali marang Panjenengane. Dadi ayat iki ngandhani yen hidayah iku mung saka Allah, lan Allah iku dzat sing paling pantes diwedeni sarta paling pantes ngapura.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Kita dadi ngerti yen hidayah lan pituduh iku kabeh mung saka Allah. Mula, kita kudu tansah ndonga lan nyuwun marang Allah supaya diparingi hidayah lan dikuatake imane.
• Kita dielingake supaya tansah taqwa marang Allah, yaiku nglakoni dhawuhe lan nyingkiri larangane, amarga mung Allah sing pantes diwedeni.
• Kita ora kena putus asa saka rahmate Allah, amarga Allah iku dzat sing pantes ngapura dosa-dosane wong sing gelem mertobat. Iki nuduhake yen Islam iku agama sing kebak pangapura lan katresnan marang kawulane.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna lan kepengin banget marang Islam, amarga kita ngerti yen Gusti Allah iku Maha Ngapura lan Maha Welas marang wong-wong sing gelem bali marang Panjenengane.