ซูเราะฮฺ อัล-กียามะฮ์ — อายะฮฺ 35

คำอธิบายคำศัพท์:

• أَوْلَى لَكَ (เอาลา ละกะ): คำว่า "เอาลา" ในที่นี้หมายถึง ความหายนะ ความวิบัติ หรือความพินาศจงประสบแก่เจ้า เป็นสำนวนอาหรับที่ใช้กล่าวถึงผู้ที่สมควรได้รับการลงโทษและความหายนะ

การตีความหมาย:

หลังจากที่อัลลอฮ์ทรงตำหนิมนุษย์ผู้ปฏิเสธศรัทธาที่ไม่ยอมเชื่อฟัง ไม่ยอมละหมาด และหันหลังให้กับความจริง แล้วพระองค์ทรงกล่าวซ้ำคำสาปแช่งอีกครั้งว่า "แล้วความหายนะจงประสบแก่เจ้า แล้วก็ความหายนะ" ซึ่งเป็นการกล่าวซ้ำเพื่อย้ำเตือนและตอกย้ำถึงความเลวร้ายของผลที่จะได้รับ

การกล่าวซ้ำในที่นี้มีความหมายลึกซึ้ง กล่าวคือ ความหายนะแรกหมายถึงความพินาศในโลกนี้ที่เขาจะได้รับผลจากการกระทำชั่วของเขา ส่วนความหายนะที่สองหมายถึงความหายนะในโลกหน้า ซึ่งรวมถึงความทุกข์ทรมานในหลุมฝังศพ ในวันฟื้นคืนชีพ และในนรก ซึ่งเป็นผลกรรมที่รออยู่เบื้องหน้า

การกล่าวเช่นนี้เป็นการประกาศจากพระผู้เป็นเจ้าว่า ผู้ที่ปฏิเสธและหยิ่งผยองต่อพระองค์ จะต้องพบกับความหายนะซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่ว่าจะเป็นความหายนะในโลกนี้ หรือความหายนะในโลกหน้า ซึ่งไม่มีทางหลบหนีได้

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การกล่าวซ้ำในโองการนี้สอนให้เรารู้ว่า การลงโทษของอัลลอฮ์ต่อผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นมีหลายขั้นตอน ตั้งแต่ในโลกนี้ ไปจนถึงโลกหน้า ซึ่งไม่มีใครสามารถหลีกหนีได้
2. โองการนี้เตือนให้เรารีบกลับตัวกลับใจก่อนที่ความหายนะจะมาเยือน เพราะการผัดผ่อนและการหยิ่งผยองจะนำไปสู่ความเสียใจที่ไม่มีวันสิ้นสุด
3. การที่อัลลอฮ์ทรงกล่าวซ้ำเพื่อย้ำเตือน แสดงให้เห็นถึงความเมตตาของพระองค์ที่ยังให้โอกาสมนุษย์ได้คิดทบทวนและกลับตัวก่อนที่เวลาจะหมดลง
4. ในฐานะมุสลิม เราควรตระหนักว่าการละหมาดและการเชื่อฟังพระองค์คือหนทางแห่งความรอดพ้น และการละเลยสิ่งเหล่านี้คือหนทางแห่งความหายนะ