سوره انسان — آیه 21

معانی کلمات:

• سُندُس: حریر نازک و لطیف.
• إستبرق: حریر ضخیم و کلفت (دیبا).
• أَسَاوِر: جمع «سِوار» به معنای دستبند.
• طَهُور: پاک و پاکیزه، چیزی که هیچ آلودگی و پلیدی در آن نیست.

تفسیر آیه:

بر تن و اندام آن بهشتیان، لباسهایی از حریر نازک سبزرنگ پوشانده شده که زیبایی آنان را دوچندان میکند، و بر روی آن، لباسهایی از حریر ضخیم و گرانبها قرار دارد که جلوهای خاص به آنان میبخشد. افزون بر این، آنان با دستبندهایی از نقره زینت داده میشوند که بر شکوه و جلالشان میافزاید. سپس پروردگارشان، نوشیدنی پاک و پاکیزهای به آنان مینوشاند که از هر گونه آلودگی، پلیدی و ناخالصی به دور است؛ برخلاف شراب دنیا که با دستهای آلوده ساخته و با پاها لگدمال میشود، این نوشیدنی بهشتی کاملاً پاک و طاهر است و هیچ منغّص و ناخوشایندی در آن نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• نعمتهای بهشت نهتنها مادی و جسمانی است، بلکه پاکیزگی و طهارت کامل در همه چیز آن موج میزند؛ از لباس و زیور تا نوشیدنی، همه از هر عیب و نقصی پیراسته است.
• این آیه نشان میدهد که خداوند به بندگان مؤمن خود، پاداشی فراتر از تصور عطا میکند؛ پاداشی که هم چشم را نوازش میدهد و هم دل را آرام میسازد.
• تأکید بر «شراب طهور» یادآور این است که لذتهای حلال و پاک در اسلام، نهتنها مذموم نیست، بلکه در بالاترین درجه کمال، به بهشتیان هدیه میشود؛ پس مؤمنان باید در دنیا نیز به دنبال پاکی و طهارت در خوراک، پوشاک و رفتار باشند.
• این آیه انگیزهای قوی برای مؤمنان است تا با ایمان و عمل صالح، به چنین نعمتهای جاودانهای دست یابند و بدانند که زحمتهای دنیوی آنان، در آخرت به زیباترین شکل جبران میشود.