سورت نبأ — آیت 14

د معناوې:

• المعصرات: هغه ورېځې چې له باران نه ډکې وي او د باد په واسطه وښلول شي.
• ثجاجاً: ډېر اوبه، چې په پرله پسې او ډېرې اندازې سره ورېږي.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د خپل قدرت او فضل یادونه کوي، چې له ورېځو نه يې ډېرې اوبه راوورولې. دا هغه ورېځې دي چې له باران نه ډکې وي او د باد په واسطه وښلول شي، لکه څنګه چې له یو څيز نه اوبه وښلول شي. الله تعالی د دې ورېځو نه ډېرې اوبه نازلوي، چې په پرله پسې او ډېرې اندازې سره پر ځمکه ورېږي.

دا باران د الله تعالی له لویو نعمتونو څخه دی، چې د بندګانو د ګټې لپاره يې رالېږي. د دې اوبو په واسطه الله تعالی له ځمکې نه دانې، واښه او باغونه راوباسي، چې انسانان او حيوانات ترې ګټه اخلي. که چېرې دا باران نه وای، نو ځمکه به وچه او شنډه پاتې شوې وای او ژوند به په سختۍ سره تېرېده.

دا آیت موږ ته د الله تعالی د قدرت او رحمت یادونه کوي، چې د باران په نزول سره يې له مړې ځمکې نه ژوند راوباسي. دا کار د قیامت د ورځې د بیا ژوندي کېدو لپاره يو ښکاره ثبوت دی، ځکه چې هغه ذات چې د باران په واسطه له مړې ځمکې نه زرغوني راوباسي، هغه خامخا د مړيو د بیا ژوندي کولو توان هم لري.

ای بنده ګانو! د الله تعالی په دې نعمتونو غور وکړئ او د هغه شکر ادا کړئ، ځکه چې دا ټول نعمتونه د هغه د رحمت او فضل له امله دي. کله چې باران ووینئ، نو د الله تعالی د قدرت ياد وکړئ او له هغه نه د رحمت او برکت غوښتنه وکړئ، ځکه چې الله تعالی خپلو بندګانو ته ډېر مهربان او رحم کوونکی دی.