Surat An-Naba — Ayat 14

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْمُعْصِرَاتِ (al-mu'shirāt): yaiku mendhung kang wis wayahe tumurun udan, kaya-kaya diperes dening angin supaya metu banyune.
• ثَجَّاجًا (tsajjājan): yaiku banyu kang tumurun kanthi deres banget lan akeh.

2) Tegesing ayat:

Allah SWT paring kabar menawa Panjenengane nurunake saka mendhung-mendhung kang wis wayahe udan, banyu kang tumurun kanthi deres lan akeh banget. Mendhung iku kaya-kaya diperes dening angin, banjur metu banyune saka njero. Kabeh iku minangka tandha kekuwatane Allah lan bukti sih-paringane marang para kawula.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita yen udan kang tumurun saben dina iku dudu kedadeyan lumrah, nanging sih-paringane Allah kang gedhe banget.
• Kanthi udan iku, bumi kang garing dadi subur, tanduran thukul, lan kewan-kewan bisa urip. Iki nuduhake yen Allah iku Maha Welas lan Maha Ngrumat marang sakabehing makhluk.
• Kita diajak supaya tansah syukur marang nikmate Allah, lan ora lali marang Panjenengane nalika ndeleng udan tumurun.
• Ayat iki uga nuwuhake rasa tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhani bab-bab kang cedhak karo urip kita saben dina, kayata udan, tanduran, lan pangan.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih cedhak marang Islam lan luwih percaya yen Allah iku siji-sijine kang ngatur alam donya iki.