Сураи Ан-Наба — Оят 14

1. Маънии калимаҳо:

• المُعْصِرَات: абрҳое, ки вақти боридан фаро расидааст ё бод онҳоро фишурда, борон аз онҳо мебарояд.
• ثَجَّاجًا: борони бисёррез ва пуршиддат, ки пайи ҳам мерезад.

1. Тафсири оят:

Худованди мутаъол ба бандагони худ аз неъматҳои бузурги хеш хабар медиҳад, ки аз абрҳои боронӣ обе бисёррез ва пурфоида фурӯ фиристод. Ин абрҳо он гоҳ ки вақти бориданашон мерасад ё бод онҳоро фишурда мегардонад, борони фаровон аз онҳо меборад. Ин борони бисёррез сабаби рӯидани ғалладона, гиёҳҳо ва боғҳои сердарахт мегардад, ки мардум ва чорво аз онҳо баҳра мегиранд. Ҳамин тавр, Худованд бо ин борони пурбаракат заминро зинда мегардонад ва ризқи бандагонашро таъмин мекунад.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд тадбирандози кори олам аст ва ҳамаи неъматҳо аз ҷониби Ӯст.
• Борон ҳамчун неъмати бузург ва сабаби зиндагии замину ризқи мардум зикр шудааст, ки ин далели қудрату раҳмати Парвардигор аст.
• Ин оят инсонро ба шукргузорӣ ва тафаккур дар бораи офариниш ва неъматҳои Худованд тарғиб мекунад.
• Ваъдаи ризқу рӯзӣ аз ҷониби Худованд ба воситаи борон, ки дили инсонро ба умедворӣ ва бовар ба лутфи Ӯ гарм мекунад.
• Ин оят моро водор месозад, ки ба бузургии Худованд ва дониши бепоёни Ӯ бовар дошта бошем ва ба ислому Қуръон бештар майл пайдо кунем.