Sura An-Naba — Werset 15

Znaczenie słów:

• حَبًّا – ziarna, takie jak pszenica, jęczmień i inne rośliny uprawne, którymi żywią się ludzie.
• نَبَاتًا – roślinność, zielone rośliny i trawy, które wyrastają z ziemi i służą jako pokarm dla zwierząt.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wszechmogący i Najwyższy – wspomina w tym wersecie o Swojej łasce i potędze, mówiąc, że spuszcza z deszczowych chmur wodę obficie, aby za jej pomocą wyprowadzić z ziemi ziarna i rośliny. Woda ta jest przyczyną wzrostu różnych rodzajów zbóż, takich jak pszenica i jęczmień, które stanowią pożywienie dla ludzi, oraz roślin i traw, które są pokarmem dla zwierząt. W ten sposób Bóg zapewnia środki do życia wszystkim swoim stworzeniom – zarówno ludziom, jak i zwierzętom – i ukazuje w tym dowód na doskonałość Swojego dzieła oraz na Swoją wszechmoc w ożywianiu martwej ziemi po deszczu. Ten obraz wzrostu roślin z ziemi po opadach deszczu jest również zapowiedzią zmartwychwstania, kiedy to Bóg ożywi ludzi po ich śmierci, tak jak ożywia ziemię po jej wyschnięciu.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten ukazuje wielką łaskę Boga wobec Jego stworzeń – zesłanie deszczu i wyprowadzenie z ziemi roślin jest dowodem na Jego troskę o zapewnienie pożywienia wszystkim istotom.
2. Zwraca uwagę na doskonałość Bożego dzieła w przyrodzie i zachęca człowieka do refleksji nad otaczającym go światem, co prowadzi do wzmocnienia wiary w Stwórcę.
3. Wskazuje na możliwość zmartwychwstania – tak jak Bóg ożywia martwą ziemię deszczem, tak ożywi ludzi w Dniu Sądu, co napełnia serca wierzących nadzieją i motywuje do dobrych uczynków.
4. Uczy wdzięczności wobec Boga za Jego dary oraz skłania do doceniania pożywienia, które codziennie spożywamy, i pamiętania, że jego źródłem jest Boża łaska.