ซูเราะฮฺ อัน-นะบะอ์ — อายะฮฺ 15

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• حَبًّا (ฮับบาน): หมายถึง เมล็ดพืชต่าง ๆ ที่มนุษย์ใช้เป็นอาหาร เช่น ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ข้าวโพด และธัญพืชชนิดอื่น ๆ
• نَبَاتًا (นะบาตัน): หมายถึง พืชผักและหญ้าต่าง ๆ ที่งอกขึ้นจากดิน ซึ่งรวมถึงสิ่งที่ใช้เป็นอาหารของสัตว์เลี้ยง เช่น หญ้าแห้ง และพืชสีเขียวทั้งหลาย

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงกล่าวถึงความยิ่งใหญ่แห่งอำนาจของพระองค์ที่ได้ทรงหลั่งน้ำฝนลงมาจากเมฆที่เต็มไปด้วยน้ำอย่างมากมาย และด้วยน้ำฝนนั้นเอง พระองค์ทรงทำให้แผ่นดินที่แห้งแล้งกลับมีความอุดมสมบูรณ์ เพื่อให้เกิดการงอกเงยของเมล็ดพืชต่าง ๆ ที่มนุษย์ใช้เป็นปัจจัยยังชีพ เช่น ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ และธัญพืชนานาชนิด รวมถึงพืชพันธุ์ต่าง ๆ ที่ใช้เป็นอาหารของปศุสัตว์ เช่น หญ้าและไม้ล้มลุก ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นเครื่องยืนยันถึงพระเมตตาของพระองค์ที่มีต่อมวลมนุษย์และสรรพสัตว์ทั้งหลาย เพราะหากปราศจากน้ำฝนที่พระองค์ทรงประทานลงมาแล้ว พืชผลเหล่านี้ก็ไม่อาจงอกเงยขึ้นมาได้ และชีวิตของมนุษย์และสัตว์ก็จะต้องประสบกับความยากลำบากอย่างยิ่ง

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. การใคร่ครวญถึงการหลั่งน้ำฝนและการเจริญเติบโตของพืชพันธุ์ เป็นหลักฐานที่ชัดเจนถึงพระอานุภาพอันยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์ ผู้ทรงสร้างและทรงจัดการทุกสิ่งอย่างเหมาะสม
2. อายะฮ์นี้สอนให้เรารู้จักขอบคุณพระเจ้าสำหรับปัจจัยพื้นฐานที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต ซึ่งเราอาจมองข้ามความสำคัญของมันไปในชีวิตประจำวัน
3. การที่อัลลอฮ์ทรงสร้างอาหารสำหรับทั้งมนุษย์และสัตว์ แสดงให้เห็นถึงความยุติธรรมและความเมตตาของพระองค์ที่ครอบคลุมไปถึงสรรพชีวิตทั้งมวล ไม่ใช่เพียงมนุษย์เท่านั้น
4. การตระหนักถึงความสัมพันธ์ระหว่างน้ำฝน พืชผล และการดำรงชีวิตของมนุษย์ ทำให้เราเห็นว่าทุกสิ่งในธรรมชาตินั้นเชื่อมโยงกันอย่างเป็นระบบ ซึ่งสะท้อนถึงความสมบูรณ์แบบของการสร้างของพระองค์
5. อายะฮ์นี้ยังเป็นการปลอบใจผู้ศรัทธาว่า อัลลอฮ์ผู้ทรงสามารถทำให้เมล็ดพืชที่แห้งตายกลับมีชีวิตงอกเงยขึ้นมาได้ ย่อมทรงสามารถที่จะฟื้นคืนชีพผู้คนจากหลุมฝังศพในวันปรโลกได้อย่างแน่นอน ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของความศรัทธาในวันอาคิเราะฮ์