Surja En-Nebe — Ajet 39

Kuptimet e fjalëve:

• el-Hakk (الْحَقُّ): E vërteta e palëkundur, realiteti i sigurt që do të ndodhë patjetër.
• mabën (مَآبًا): Vend kthimi, strehë dhe mbështetje.

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet i referohet Ditës së Kiametit, e cila është e vërteta absolute për të cilën nuk ka asnjë dyshim. Ajo ditë do të vijë patjetër, me tmerret dhe ngjarjet e saj të mëdha, kur çdo njeri do të përballet me veprat e tij. Përballë kësaj të vërtete të madhe, Allahu i Lartësuar i jep njeriut zgjedhjen e lirë: kushdo që dëshiron shpëtimin nga tmerret e asaj dite dhe dëshiron të arrijë kënaqësinë e Zotit të tij, le të marrë rrugën që të çon tek Ai. Kjo rrugë është besimi i sinqertë dhe veprat e mira, të cilat e bëjnë njeriun të kthehet te Zoti i tij me zemër të pastër dhe me pendim të sinqertë. Pra, njeriu është ai që zgjedh fatin e tij: ose i drejtohet Zotit me vepra të mira që e shpien në Xhennet, ose largohet prej Tij dhe përballet me pasojat.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Liria e zgjedhjes: Ajeti tregon se njeriu ka vullnet të lirë dhe është përgjegjës për zgjedhjet e tij. Ai nuk është i detyruar, por i është dhënë mundësia të zgjedhë rrugën e shpëtimit.
2. Rëndësia e veprave të mira: Rruga për te Allahu nuk është vetëm me fjalë, por me vepra konkrete që e afrojnë robin te Zoti i tij dhe e shpëtojnë atë nga ndëshkimi.
3. Shpresa dhe inkurajimi: Ajeti i hap dyert e shpresës për çdo njeri, pavarësisht nga e kaluara e tij. Sa herë që njeriu zgjedh të kthehet te Zoti, kjo është mundësia e tij për të siguruar një të ardhme të mirë në Ditën e Fundit.
4. Realiteti i Ditës së Gjykimit: Kujtimi i Kiametit si e vërtetë e padiskutueshme e bën njeriun të jetojë me vetëdije dhe përgjegjësi, duke e bërë atë më të kujdesshëm në veprimet e tij.
5. Marëdhënia me Zotin: Ajeti tregon se Zoti është i mëshirshëm dhe i do robërit e Tij, sepse Ai ua tregon rrugën e shpëtimit dhe i lë ata të zgjedhin lirisht, duke i ftuar me butësi drejt kthimit tek Ai.