Ан-Назиат сүрәсе — Аять 13

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Зәҗрә — бер генә кычкыру, яки сур көе (нәфхә), ул үлекләрне каберләреннән кузгатыр өчен була.
• Вәхидә — бер генә тапкыр, кабатланмый торган.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кыямәт көнендәге терелеү эшенең бик җиңел икәнлеген хәбәр итә. Ул әйтә: “Бу эш — фәкать бер генә кычкыру яки сур көе генәдер”. Ягъни, үлекләрне терелтү өчен авыр эшләр, озак вакыт яки катлаулы әзерлек кирәк түгел. Аллаһы Тәгаләнең кодрәте белән бер генә тавыш ишетелүгә, бөтен кешеләр, каберләреннән кузгалып, тере булып җир өстенә чыгарлар. Бу сур көе шулкадәр көчле булыр ки, ул бөтен мәхлукатларны берьюлы уятыр. Бу — Аллаһы Тәгаләнең кодрәте җәеннән бер мисал: әгәр Ул бер генә әмер бирсә, бөтен нәрсә булыр. Бу хәл алар өчен авыр түгел, киресенчә, Аллаһы өчен бик җиңел.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһы Тәгаләнең кодрәте чиксез зур: Ул бөтен мәхлукатларны бер генә сүз белән терелдерә ала. Бу мөэминнәрнең күңелендә Аллаһка ышанычны ныгыта.
• Кыямәт көне чынбарлыкка инану — иманның бер өлеше. Бу аять мөэминнәргә ул көннең якынлыгын һәм аңа әзерләнергә кирәклеген искәртә.
• Аллаһы Тәгаләнең эшләрендә бернинди авырлык юк: Ул теләсә, “Бул!” — дип әйтә, ул эш була. Бу мөэминнәргә Аллаһының вәгъдәләренә ышанып, аның рәхмәтенә өметләнеп яшәргә өйрәтә.
• Бу аять кешеләрне Аллаһының кодрәте алдында тәүбә итеп, гөнаһлардан чистарынырга һәм изге гамәлләр кылырга дәртләндерә.