Suurah An-Naazi'aat — Aayad 13

Macnaha Erayada:

• Zajrah (زَجْرَةٌ): Qaylo ama dhawaaq halis ah oo lagu qaylinayo, waxayna la macno tahay “Qaylo” ama “Nafax” (buunka lagu afuufo).
• Waahidah (وَاحِدَةٌ): Kaliya hal mar, oo aan la soo celin.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ka hadlaysaa sida ay u fudud tahay soo bixinta dadka Qiyaamada. Eebbe wuxuu leeyahay: Soo bixinta dadka ma aha wax adag oo dhib badan, ee waa uun hal qaylo oo kaliya. Markaas oo dhan dadkii dhintay oo ku sugnaa gudaha dhulka ayaa isla markiiba soo bixi doona iyagoo nool oo ku taagan oogada dhulka.

Tani waxay muujinaysaa in awoodda Eebbe ay tahay mid aan xad lahayn, oo marka uu doono wax, wuxuu uun ku dhahaa "Ah", wuuna ahaanayaa. Qayladaas halista ah waxaa afuufi doona Malakul Israafiil, waxayna noqon doontaa mid aan la soo celin, oo dhammaan dadkii hore iyo kuwii dambeba ay isla waqtigaas u soo bixi doonaan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Fudaydka Soo Bixinta: Aayaddan waxay noo muujinaysaa in Qiyaamadu ay tahay wax Eebbe u fudud, sidaa darteed waa in aanan ka shakin soo bixinta, waana in aanan u malayn in ay tahay wax dhib badan.
2. Awoodda Eebbe: Waxay noo xoojinaysaa iimaanka awoodda Eebbe, oo ah kan wax walba ku taliya, isagoo marka uu doono wax ku dhihi kara "Ah" wuuna ahaanayaa.
3. U Diyaargarowga Qiyaamada: Marka aan ogaanno in soo bixintu ay tahay mid dhab ah oo sugnaanaysa, waa in aan u diyaargarno nafteena, oo aan ku shaqayno wixii Eebbe ka ixtiraam badan, si aan ugu kulanno Qiyaamada iyagoo nala raalli ah.