سوڕەتی نازیعات — ئایه‌ت 13

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ

واتەكانى وشە:

(زَجْرَةٌ) بە ماناى هاوارێک یان دەنگێکە کە بۆ ڕێخستن و بەڕێوەبردن دەدرێت، وەک هاواری شوان بۆ مەڕ. لێرەدا مەبەست لەو هاوار و دەنگەیە کە بۆ زیندووکردنەوە دەدرێت.

تەفسیر:

ئەی خەڵکینە! ئەو کارەی کە ئێوە گومانتان لێیەتی و بە دوور دەزانن، لە لای خوای گەورە زۆر ئاسان و سادەیە. زیندووکردنەوەتان تەنها بە یەک هاوار و دەنگێکە، کە دەنگی فریشتەیەکە کە بە فەرمانی خوا دەیڵێت. ئەو دەنگە چەند جار نابێتەوە، تەنها یەک جارە و هەموو مردووەکان لە گۆڕەکانیان دێنە دەرەوە و لەسەر ڕووی زەوی زیندوو دەبنەوە.

ئەی خوشک و برایان! ئەمە هێندە ئاسانە کە خوای گەورە لە شوێنی دیکەدا فەرموویەتی: (وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ) واتە: فەرمانی ئێمە تەنها یەک جارە، وەک چاو تێکدانێک. کەواتە باوەڕمان بە زیندووکردنەوە بەهێز بێت و دڵنیا بین کە خوای گەورە دەسەڵاتدارە بەسەر هەموو شتێکدا.

ئەی باوەڕدارە ڕێزدارەکان! ئەم ڕاستییە دڵخۆشکەرە دەبێت هۆکارێک بێت بۆ ئەوەی کە هەمیشە لە چاکەکاری و خواپەرستیدا بەردەوام بین، چونکە ئەو ڕۆژە بە دڵنیاییەوە دێت و هیچ کەسێک ناتوانێت لە خۆی ڕایبکات. با ئەم باوەڕە ببێتە هۆی ئەوەی کە لە گوناهان دوور بکەوینەوە و بەرەو ڕەزامەندی خوا بکۆشین، تاکو لەو ڕۆژەدا بە سەربەرزی و خۆشییەوە ڕووبەڕووی پەروەردگارمان ببینەوە.