ሱረቱ አል-አንፋል — አንቀጽ 33

የቃላት ፍች፡-

• لِيُعَذِّبَهُمْ — ያስቀጣቸው ዘንድ (ማለት በጥፋት ያጠፋቸው ዘንድ)
• وَأَنتَ فِيهِمْ — አንተ (ወይ መሐመድ) በመካከላቸው እያለህ
• يَسْتَغْفِرُونَ — ምሕረትን ይለምናሉ / ንስሐ ይገባሉ

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

አላህ (ሱብሃነሁ ወተዓላ) እነዚያን አጋሪዎችን የሚያጠፋ ቅጣት የሚያወርድባቸው አይደለም፤ አንተ ውድ ነቢዩ መሐመድ (ሶለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) በመካከላቸው በህይወት እያለህ ስትኖር። ምክንያቱም አንተ በመካከላቸው መኖርህ ለእነርሱ ከቅጣት የሚጠብቅ ታላቅ ጸጋ ነው፤ የጥፋት ቅጣት በሕዝብ ላይ ሲወርድ ሁሉንም ያጠቃልና። እንዲሁም አላህ እነርሱ ንስሐ ገብተው ምሕረትን እየለመኑ ሳሉ የሚያስቀጣቸው አይደለም፤ ምክንያቱም ንስሐና ምሕረትን መለመን ቅጣትን የሚከላከል ጋሻ ነውና። ይህ ማለት ነቢዩ (ሶለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) በመካከላቸው በመኖራቸው እና በንስሐና በምሕረት መለመን ምክንያት አላህ በዚያን ጊዜ ቅጣቱን ከእነርሱ ላይ አነሳው ማለት ነው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የነቢዩ (ሶለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) መገኘት ለሙእሚኖች ብቻ ሳይሆን ለሁሉም ሰው የበረከትና የጸጋ ምንጭ ነው፤ በእርሳቸው ምክንያት አላህ ቅጣትን ያዘገያል።
2. ንስሐ (ተውባ) እና ምሕረትን መለመን (ኢስትግፋር) ከአላህ ቅጣት የሚያድኑ ታላላቅ ምክንያቶች ናቸው፤ ሰው በጥፋት ውስጥ ቢሆንም ንስሐ ከገባ አላህ ይቅር ይለዋል።
3. የአላህ ቸርነት እና ርኅራኄ ሰፊ መሆኑን እንረዳለን፤ አላህ በባሮቹ ላይ ቅጣትን ለማውረድ አይቸኩልም፤ ነገር ግን እነርሱ ወደ እርሱ እንዲመለሱ ያደርጋል።
4. ሙስሊም ሁልጊዜ ንስሐን እና ምሕረትን መለመንን የለመደ መሆን አለበት፤ ይህ የነቢዩ (ሶለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) የተወደደ ልማድ ነበር፤ በቀን ወደ መቶ ጊዜ ይቅርታ ይለምኑ ነበር።
5. አንቀጹ እንደሚያሳየው አላህ በባሮቹ ላይ ቸር ነው፤ ቅጣትን ለማውረድ ፈጣን አይደለም፤ ነገር ግን ለንስሐ በር ክፍት እስካለ ድረስ ሁሉም ሰው ወደ አላህ የመመለስ ዕድል አለው።