Абаса сүресі — Аят 31

1. Сөздердің мағынасы:

• وَفَاكِهَةً (уа факиһатан): түрлі-түрлі жемістер, жеміс-жидектер.
• وَأَبًّا (уа аббан): мал жайылатын шөп, жайылымдық өсімдіктер.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала адам баласына ризық ретінде жаратқан нығметтерін санап, оларды ойлануға шақырады. Осы аятта Алла жер бетінде адамдар жеп ләззат алатын түрлі-түрлі жемістерді де, сондай-ақ малдар жайылып қоректенетін шөп-шаламды да өсіріп бергенін хабарлайды. Яғни бұл жерде адамның өзіне де, оның малына да пайдалы болатын ризықтар аталып отыр. Алла Тағала адамға ғана емес, оның қарамағындағы жануарларға да қамқорлық жасап, қажетті азықты молынан жаратып берген. Бұл — Алланың шексіз рақымы мен мейірімінің, сондай-ақ Оның әр нәрсені мөлшерлеп жаратудағы даналығының айқын көрінісі.

1. Алынатын пайдалы ғибраттар:

• Алла Тағала адамға тек өзіне ғана емес, мал-жануарларына да азық боларлық ризықты жаратып берген — бұл Оның кең мейірімін білдіреді.
• Жемістердің түрлі-түрлі болуы — Алланың құдіреті мен даналығының белгісі; адам осы нығметтерге шүкір етуі керек.
• Ризықтың әр түрлі болып жаратылуы адамды Алланы тануға, Оның берген нығметтерін бағалауға жетелейді.
• Ислам — табиғатпен, жан-жануарлармен үйлесімде өмір сүруге шақыратын, әр нығметтің қадірін білуге үйрететін дін.