Surat 'Abasa — Ayat 39

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• ضَاحِكَةٌ (dhaahikah): padha mesem/ngguyu amarga bungah.
• مُسْتَبْشِرَةٌ (mustabsyirah): padha bungah banget, padha nampa kabar becik lan kebagusan.

1. Tafsir ayat:

Ing dina kiamat mengko, wajahé wong-wong kang padha iman lan mlebu swarga iku padha sumringah, padha mesem lan ngguyu amarga bungah. Padha bungah banget merga wis nampa kabar becik saka Allah, yaiku ganjaran swarga lan rahmat kang wis disiapake kanggo dheweke. Wajah-wajah mau katon padhang, ora ana rasa sedhih utawa susah, amarga wis ngerti yèn dheweke bakal nampa kabegjan kang langgeng saka Allah SWT. Dheweke bungah merga wis kasil ngliwati urip ing donya kanthi iman lan taqwa, lan saiki bakal ngrasakake nikmat kang ora ana pungkasane.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yèn wong mukmin kang taat marang Allah bakal nampa kabegjan lan rasa bungah kang sejati ing akhirat.
• Nggambarake yèn swarga iku panggonan kang kebak rasa seneng, mesem, lan bungah, ora ana rasa susah babar pisan.
• Nggugah semangat kita supaya sregep ngibadah lan nglakoni kabecikan, amarga ganjarane ora liya kajaba rasa bungah kang langgeng ing swarga.
• Nuduhake yèn Islam iku agama kang nggawa kabar becik lan pangarep-arep, dudu agama kang medeni utawa nyusahake.
• Ngelingake kita supaya tansah syukur lan yakin marang janjine Allah, amarga saben kabecikan mesthi ana piwales kang luwih apik.