Surja Et-Tekvir — Ajet 22

Kuptimet e fjalëve:

• "Sahibukum" (شَاحِبُكُم): shoku juaj, bashkëqytetari juaj – me këtë nënkuptohet Muhamedi a.s., i cili jetoi mes tyre dhe e njihnin mirë.
• "Bi-mexhnun" (بِمَجْنُون): i çmendur, i cili ka humbur mendjen.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i qetëson zemrat e besimtarëve dhe u përgjigjet atyre që dyshojnë, duke thënë se Muhamedi a.s., i cili jetonte mes tyre dhe të cilin ata e njihnin shumë mirë për nga ndershmëria, besnikëria dhe mendja e shëndoshë, nuk është aspak i çmendur, siç pretendonin ata padrejtësisht. Ai ishte njeriu më i mençur, më i ndershëm dhe më i besueshëm në mesin e tyre – ata vetë e quanin "El-Emin" (i besueshmi) para se t'i vinte shpallja. Si mund të jetë i çmendur ai që sillte fjalën më të lartë dhe më të urtë, që i ftonte njerëzit te e vërteta dhe drejtësia? Ata që e akuzonin atë për çmenduri, në fakt po akuzonin mendjen e tyre, sepse mesazhi që ai sillte ishte dëshmia më e qartë e mençurisë dhe e vërtetësisë së tij.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Ky ajet na mëson se akuzat e padrejta kundër të dërguarve të Allahut nuk janë gjë e re – edhe Pejgamberi ynë a.s. u përball me të tilla, por Allahu e mbrojti atë dhe e lartësoi.
2. Na mëson se njeriu i vërtetë njihet nga karakteri dhe ndershmëria e tij, jo nga thashethemet dhe akuzat e rreme.
3. Tregon se Kur'ani është fjalë e Allahut, jo fjalë e një të çmenduri apo e një poeti – dhe kjo është dëshmia më e madhe e vërtetësisë së tij.
4. Na nxit që t'i besojmë Pejgamberit a.s. dhe ta ndjekim atë, sepse ai ishte shembulli më i lartë i mençurisë dhe i moralit të lartë.