Sura Al-Mutaffifin — Werset 36

Znaczenie słów:

• ثُوِّبَ – otrzymali zapłatę, zostali wynagrodzeni (w znaczeniu ukarania).
• الْكُفَّارُ – niewierni, ci którzy odrzucili prawdę.
• مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ – to, co czynili (w życiu doczesnym).

Tafsir (wyjaśnienie):

W Dniu Sądu, kiedy wierzący będą spoczywać na ozdobnych, wspaniałych łożach w Raju, spoglądając na to, co Bóg im przygotował – a najwspanialszym z tego będzie oglądanie Oblicza Boga Najmiłosierniejszego – wówczas niewierni zostaną zapytani o swoją karę. To pytanie ma charakter potwierdzenia i upokorzenia: czyż niewierni nie otrzymali pełnej zapłaty za to, co czynili na ziemi? Czyż nie zostali ukarani dokładnie za swoje czyny – za drwiny z wierzących, za ich szyderstwa i kpiny, za szerzenie zepsucia i grzechów? Odpowiedź jest oczywista: tak, otrzymali oni karę współmierną do swoich uczynków – karę hańbiącą i bolesną, która jest sprawiedliwą odpłatą za ich postępowanie w życiu doczesnym. To pytanie jest jednocześnie pocieszeniem dla wierzących i dowodem na to, że Bóg nie pozostawia żadnego dobra ani zła bez zapłaty.

Korzyści płynące z tej wersety:

1. Sprawiedliwość Boga jest doskonała – nikt nie ujdzie przed odpłatą za swoje czyny, ani dobre, ani złe.
2. Wierzący powinni być cierpliwi w obliczu drwin i szyderstw niewiernych, ponieważ ich ostateczny los jest znany – to oni będą się cieszyć wiecznym szczęściem, a ich prześladowcy poniosą hańbę.
3. Ta werset umacnia wiarę w Dzień Ostatni i zachęca do wytrwania w prawości, nawet jeśli na świecie spotyka się trudności – albowiem nagroda u Boga jest wielka i pewna.
4. Przypomina, że kpiny i wyśmiewanie wierzących są w oczach Boga ciężkim grzechem, za który grozi surowa kara – dlatego należy wystrzegać się takiej postawy.