سوره مطففین — آیه 36

معانی کلمات:

• ثُوِّبَ: پاداش داده شد، جزا داده شد (در اینجا به معنای کیفر و مجازات).
• الْكُفَّارُ: کافران، منکران حق و تکذیبکنندگان پیامبران.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید: آیا کافران در برابر آنچه در دنیا انجام میدادند، جزا و سزای کامل داده شدند؟ پاسخ این است که آری، آنها در آخرت به سزای اعمال خود میرسند. این آیه در ادامه توصیف حال مؤمنان در بهشت است که بر تختهای آراسته نشسته و به نعمتهای الهی مینگرند، و از جمله بزرگترین نعمتها، نظر به وجه کریم خداوند است. در مقابل، کافران که در دنیا مؤمنان را مسخره میکردند و به آیات خدا کفر میورزیدند، در آن روز به عذاب خوارکننده و دردناکی گرفتار میشوند. این پرسش در قالب استفهام تقریری است تا حقیقت را تأکید کند: آیا آنان جزای استهزاء و تکذیب خود را دریافت نکردند؟ بله، دریافت کردند و این عدالت الهی است که هیچ عملی، چه نیک و چه بد، بدون پاداش یا کیفر نمیماند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه یادآور عدالت مطلق خداوند است؛ هیچ عمل کوچکی از چشم او پنهان نمیماند و هر کس نتیجه کردار خود را خواهد دید.
• مؤمنان را به صبر و استقامت در برابر تمسخر و آزار کافران دعوت میکند، زیرا پیروزی نهایی از آنِ اهل ایمان است و کافران در آخرت به سزای اعمال خود میرسند.
• این آیه ترغیبکننده به تقوا و دوری از کفر و استهزاء است، و هشدار میدهد که عاقبت تمسخر دین و مؤمنان، خواری و عذاب جاودان است.
• آرامش خاطر برای مؤمنان فراهم میکند که در برابر ناملایمات دنیوی، بدانند خداوند حامی آنان است و دشمنانشان را به عدالت خود مجازات خواهد کرد.