Surah Al-Mutaffifin — Talata 36

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• ثُوِّبَ – ginantihan o binayaran.
• الْكُفَّارُ – ang mga hindi sumasampalataya kay Allah at sa Kanyang mga Propeta.

Interpretasyon ng Talata:

Sa Araw ng Paghuhukom, habang ang mga mananampalataya ay nasa mga mararangyang upuan, pinagmamasdan nila ang karangalan at biyayang iginawad sa kanila ng Allah sa Paraiso — at ang pinakadakila sa mga ito ay ang pagtingin sa Mukha ng Allah na Mapagpala. Sa sandaling iyon, sasabihin o ipapakita: "Ang mga hindi sumampalataya ba ay ginantihan ng nararapat sa kanilang mga ginawa?" Ibig sabihin, sila ba ay binayaran ng ganap na kabayaran para sa kanilang mga masasamang gawain at kasalanan noong sila ay nasa mundo? Ang tanong na ito ay nagpapatibay na sila ay tunay na ginantihan ng nakakahiyang parusa — isang kabayarang katumbas ng kanilang pangungutya sa mga mananampalataya at kanilang pagtanggi sa katotohanan. Kaya, ang sagot ay malinaw: Oo, sila ay ginantihan ng parusang nararapat sa kanilang mga ginawa.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang katarungan ng Allah ay perpekto — walang sinumang makakatakas sa kabayaran ng kanyang mga gawa, mabuti man o masama.
2. Ang pangungutya sa mga mananampalataya at sa relihiyon ay hindi mapapatawad nang walang bunga; ito ay may malaking kahihinatnan sa Kabilang Buhay.
3. Ang tagumpay ng mga mananampalataya sa Paraiso ay hindi lamang kaligtasan mula sa parusa, kundi isang karangalang kasama ang pagmamasid sa kabiguan ng mga mapagmataas na hindi sumampalataya — isang kaginhawaan sa kanilang mga puso.
4. Ang aral na ito ay nagtuturo sa atin na maging matiyaga sa harap ng pang-aapi at pangungutya, sapagkat ang Allah ay may nakalaang gantimpala para sa mga nagtitiis at may nakalaang parusa para sa mga nagkasala.
5. Ang pag-asa sa Araw ng Paghuhukom ay nagbibigay sa mananampalataya ng lakas upang manatiling matatag sa pananampalataya, kahit na sila ay kinukutya sa mundong ito.