Surja El-Inshikak — Ajet 14

Kuptimi i fjalëve:

• ظَنَّ – mendoi, besoi.
• أَن لَّن يَحُورَ – se kurrë nuk do të kthehet (te Zoti i tij).

Tefsiri i ajetit:

Ky ajet vjen si vazhdim i përshkrimit të fatit të atij që i jepet libri i tij pas shpine, pra jobesimtarit. Ai në jetën e vet në këtë botë ka qenë i gëzuar dhe i mashtruar nga pasuria dhe kënaqësitë, duke mos menduar për pasojat. Arsyeja kryesore e sjelljes së tij ishte se ai mendonte dhe besonte fort se kurrë nuk do të kthehej përsëri në jetë te Zoti i tij për t’u marrë në llogari. Ai e mohonte ringjalljen dhe mendonte se vdekja është fundi i gjithçkaje, prandaj bënte çfarë të donte pa frikë nga llogaria. Por, Zoti i tij e di mirë gjendjen e tij që nga dita e krijimit deri në ditën e ringjalljes dhe do ta kthejë atë në jetë ashtu siç e krijoi herën e parë, dhe do ta shpërblejë për veprat e tij.

Përfitimet nga ajeti:

• Besimi në ringjallje dhe kthim te Zoti është themeli i drejtësisë hyjnore dhe i përgjegjësisë morale; kush e mohon këtë, humb kuptimin e jetës dhe bëhet shkak për shkatërrimin e vet.
• Mendimi i gabuar për jetën dhe fundin e saj e çon njeriun në mashtrim dhe largim nga e vërteta, ndërsa besimi i sinqertë e bën njeriun të përgatitet për takimin me Zotin e tij.
• Zoti është i Gjithëdijshëm për çdo njeri dhe asgjë nuk i shpëton Atij; kjo duhet ta bëjë muslimanin të ndiejë mbikëqyrjen e vazhdueshme të Zotit në çdo veprim të tij.