سوره انشقاق — آیه 14

معانی کلمات:

• یَحُورَ: بازگشتن، برگشتن (به سوی خداوند برای حساب).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه بیان حال کسانی که نامه اعمالشان را از پشت سر دریافت میکنند، میفرماید که علت این سرنوشت شوم و عاقبت دردناک آنان این بود که در دنیا گمان میکردند هرگز به سوی پروردگارشان باز نخواهند گشت و زنده نخواهند شد تا در برابر اعمالشان بازخواست شوند. این پندار باطل و خیال خام، آنان را به غرور و سرکشی واداشت و باعث شد تا در دنیا به دنبال لذتها و خوشیهای زودگذر بروند و به فکر عاقبت و روز حساب نباشند. آنان فکر میکردند که مرگ پایان همه چیز است و پس از آن هیچ زندگی و حسابرسی وجود ندارد. اما این گمان آنان کاملاً اشتباه بود، زیرا خداوندی که آنان را نخستین بار آفرید، دوباره آنان را زنده خواهد کرد و به سزای اعمالشان خواهد رساند.

فواید و درسهای آیه:

• ایمان به معاد و روز بازگشت، مهمترین عامل بازدارنده انسان از گناه و انحراف است؛ کسی که به روز حساب یقین داشته باشد، هرگز خود را در گناه و طغیان رها نمیکند.
• غرور و سرمستی در لذتهای دنیوی، انسان را از تفکر در عاقبت کارها غافل میکند و این غفلت، سرچشمه بسیاری از بدبختیهاست.
• علم و آگاهی کامل خداوند به حال بندگان، از آغاز آفرینش تا روز بازگشت، نشانه عدالت و حکمت اوست و این مایه اطمینان است که هیچ عمل کوچک یا بزرگی بدون پاداش یا کیفر نخواهد ماند.
• قرآن کریم با یادآوری معاد، امید را در دل مؤمنان زنده میکند و آنان را به زندگی پرهیزگارانه و مسئولیتپذیر دعوت مینماید.