Suurah Al-Inshiqaaq — Aayad 14

Macnaha ereyada:

• "Yahuur" (يَحُور): waxay macnaha tahay "soo laaban" ama "soo noqon". Waa inuu ku soo noqdo Eebihiis isagoo nool.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ka hadlaysaa qofka gaalada ah ee diiday inuu Eebe ka warqabo, kaasoo aad ugu farxay noloshiisa dhulka, isagoo ku kibirsan xaalkiisa iyo maalkiisa, oo aan ka fikirayn waxa ka dambeeya geerida. Waxaa laga warramayaa inuu qofkaasi "u maleeyay inuusan Eebe u soo noqon doonin" – taasoo ah inuu rumaysnaa in aan jirin nolol kale oo ka dambeysa geerida, iyo in aan jirin xisaab iyo qiyaamo. Isagoo u maleeyay in aanuu u soo laaban doonin Eebihiis si loo xisaabiyo, ayuu ku sii socday xumaanta iyo gaalnimada, isagoon ka fikirayn cawaaqibka ficilkiisa.

Laakiin Eebe wuxuu ku caddeeyay in uu qofkaasi qalad ku yahay fikirkiisa, waayo waa hubaal inuu u soo noqon doono Eebihiis, isagoo nool, sida uu markii ugu horreysay u abuuray. Markaasaa Eebe u xisaabin doona camalkiisii oo dhan, wuxuuna ku abaalmarin doonaa ama ku ciqaabi doonaa sidii ku habboon.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Rumaynta soo noqoshada Eebe waa saldhigka iimaanka, qofkii aan rumaysan inuu Eebe u soo noqon doono, wuxuu ku dhacayaa khalad weyn oo cawaaqibkiisu xun yahay.
2. Nolosha adduunyo waa imtixaan, qofkii u maleeya in aan jirin xisaab ka dib, wuxuu u dhaqmayaa si aan mas'uuliyad lahayn, laakiin qofkii rumaysan xisaabta wuxuu u dhaqmaa si taxaddar leh.
3. Eebe waa arkaa oo wax walba og yahay, wuxuuna u xisaabin doonaa addoonkiisa si caddaalad ah, sidaa darteed waa in aan ku dadaalnaa inaan sameynno wanaag.
4. Farxadda qofka gaalada ah waa mid ku dhisaysan dhul oo dhammaanaysa, laakiin farxadda mu'uminka waa mid ku dhisaysan rajo iyo Iimaan, oo sii socota ilaa aakhiro.
5. Aayaddan waxay ku digaysaa qofka kibirka iyo isla-weynida, waayo qofkii isku kibirka ku farxa noloshiisa, wuxuu illaaway inuu Eebe u soo noqon doono, taasoo keentay inuu ku xumaado aakhiro.