Sura At-Tauba — Werset 106

Znaczenie słów:

• مُرْجَوْنَ – opóźnieni, zawieszeni, odroczeni.
• لِأَمْرِ اللَّهِ – do czasu, aż Allah wyda Swoje rozstrzygnięcie.
• إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ – albo ukarze ich.
• وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ – albo przyjmie ich skruchę i przebaczy im.

Tafsir (wyjaśnienie):

Wśród tych, którzy opóźnili się i nie wzięli udziału w wyprawie do Tabuk, byli również inni ludzie – a chodzi tu o Murarę ibn ar-Rabi'a, Ka'ba ibn Malika i Hilala ibn Umajję. Nie mieli oni żadnego usprawiedliwienia, ale nie byli też obłudnikami. Ich sprawa została zawieszona i odroczona do czasu, aż Allah wyda Swoje rozstrzygnięcie. Nie było wiadomo, co ich spotka – czy kara, czy przebaczenie. Allah, zgodnie ze Swoją mądrością, mógł ukarać ich za to, co uczynili, jeśli nie okażą szczerej skruchy, albo mógł przyjąć ich pokutę i przebaczyć im, jeśli się nawrócą. Ich skrucha została przyjęta po pięćdziesięciu nocach, kiedy to Allah objawił werset o ich przebaczeniu. Allah jest Wszechwiedzący – wie, kto zasługuje na karę, a kto na przebaczenie – i Jest Mądry w Swoich wyrokach, prawach i zarządzaniu sprawami stworzeń.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Łaska i miłosierdzie Allaha są ogromne – nawet ci, którzy popełnili błąd, mają szansę na przebaczenie, jeśli okażą szczerą skruchę. To uczy nas, że nie należy rozpaczać nad swoimi grzechami, lecz wracać do Allaha z pokorą.
2. Sprawiedliwość Allaha – Allah nie karze bez powodu i nie przebacza bez warunków. Jego decyzje są zawsze sprawiedliwe i oparte na doskonałej wiedzy.
3. Znaczenie szczerej skruchy – historia tych towarzyszy pokazuje, że Allah przyjmuje pokutę tych, którzy są prawdziwie skruszeni, nawet jeśli ich błąd był poważny. To motywuje muzułmanów do nieustannego powracania do Allaha.
4. Cierpliwość i zaufanie do Allaha – w trudnych sytuacjach, gdy nie wiemy, jaki będzie nasz los, powinniśmy powierzyć sprawy Allahowi i ufać Jego mądrości, wiedząc, że On wie, co jest dla nas najlepsze.
5. Unikanie pochopnych osądów – nie powinniśmy oceniać ludzi ani wydawać wyroków, gdyż pełna wiedza należy tylko do Allaha. To uczy nas pokory i powściągliwości w osądzaniu innych.