Sure Tevbe — Ayet 106

Kelime Anlamları:

• Âharûn (وَآخَرُونَ): Diğerleri, başkaları.
• Murcevne (مُرْجَوْنَ): Ertelenmiş, geriye bırakılmış, bekletilmiş kimseler.
• Li-emrillah (لِأَمْرِ اللَّهِ): Allah'ın emrine, hükmüne bırakılmış olarak.
• İmmâ (إِمَّا): Ya... ya da... (iki ihtimalden birini bildirir).
• Yuazzibuhum (يُعَذِّبُهُمْ): Onlara azap eder.
• Yetûbu aleyhim (يَتُوبَ عَلَيْهِمْ): Onların tövbesini kabul eder, onlara merhametle yönelir.
• Alîm (عَلِيمٌ): Her şeyi hakkıyla bilen.
• Hakîm (حَكِيمٌ): Her işi hikmetli olan, yerli yerince yapan.

Tefsir:

Ey iman edenler! Tebük Seferi'ne katılmayanlardan bir grup daha vardır ki, bunların durumu öncekiler gibi açıklığa kavuşmamıştır. Bunlar, Allah'ın hükmünün beklenmesi için geriye bırakılmışlardır. Onlar, yaptıklarından dolayı pişmanlık duymuş, tövbe etmiş ancak tövbelerinin kabul edilip edilmediği konusunda bekletilmişlerdir. Bunlar; Mürâre b. Rebî', Kâ'b b. Mâlik ve Hilâl b. Ümeyye'dir. Allah Teâlâ onlar hakkında dilediği hükmü verecektir: Ya tövbe etmedikleri takdirde onlara azap edecek, ya da içtenlikle tövbe ettikleri için tövbelerini kabul buyurup onları affedecektir.

Allah, kullarının kalplerinde olanı en iyi bilendir. Kimin samimi tövbe ettiğini, kimin bahane ürettiğini hakkıyla bilir. O, her işinde hikmet sahibidir; cezalandırması da affetmesi de yerli yerindedir. Hiçbir işi boşuna ve hikmetsiz değildir.

Bu ayet, Allah'ın rahmet kapısının her zaman açık olduğunu ve tövbe eden kullarını asla geri çevirmediğini müjdelemektedir. Nitekim bu üç sahabe, elli gece boyunca müminlerden ayrı tutulmuş, bu süre zarfında büyük bir sıkıntı ve pişmanlık yaşamışlardı. Sonunda Allah onların tövbelerini kabul buyurmuş ve haklarında "Tevbe Suresi"nin 117. ayetini indirmiştir. Bu olay, Allah'ın affının ne kadar geniş olduğunu ve samimi bir tövbe ile O'na yönelen kullarını asla yalnız bırakmayacağını gösterir.

Sevgili kardeşim! Bu ayet bize önemli bir ders verir: Günah işlediğimizde ümitsizliğe kapılmamalı, hemen Allah'a yönelmeli ve tövbe etmeliyiz. Allah'ın rahmeti her şeyi kuşatmıştır. O, tövbe eden kulu sever ve onun tövbesini kabul eder. Önemli olan, hatamızı fark edip samimiyetle O'na dönmemizdir. Allah'ın hükmü gecikse bile, bu O'nun bizi unuttuğu anlamına gelmez; belki de sabrımızı ve samimiyetimizi ölçmektedir. Sabredip tövbe üzere kaldığımızda, sonuç mutlaka güzeldir.