Tavba surasi — Oyat 121

Kalimalarning ma'nolari:

• Nafaqa – mol-mulkni sarflash, xarajat qilish.
• Vodiy – yer yuzidagi pastlik, soy yoki daralar; bu yerda yo‘l bosib o‘tish ma’nosida.
• Kutiba lahum – ular uchun yozildi, ya’ni savob-a jar qayd etildi.

Tafsir:

Ushbu oliy martabali oyatda Alloh taolo mo‘minlarning g‘azot va jihod yo‘lidagi har bir qadamini, hatto eng kichik xarajatlarini ham e’tibordan chetda qoldirmasligini bayon qilmoqda. Ular na kichik – xurmo yoki bir luqma kabi ozgina narsani, na katta – mol-mulkning ko‘p qismini Alloh yo‘lida sarflaydilar. Shuningdek, ular Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bilan birga g‘azotga borishda na bir vodiy, na bir pastlikni kesib o‘tadilarki, bularning barchasi ularning foydasiga yozilmasin. Ya’ni, ularning har bir qadami, har bir nafaqasi, har bir mashaqqati uchun ularga savob bitiladi. Buning sababi shuki, Alloh taolo ularni qilgan eng yaxshi amallariga yarasha mukofotlamoqchi. Ya’ni, ularning qilgan barcha yaxshi ishlari ichidan eng go‘zali va eng afzali asosida ularga ajr beradi. Bu esa Allohning fazli va karamidir.

Foydalar:

1. Alloh taolo bandalarining har bir yaxshi amalini, hatto eng kichigini ham hisobga oladi va mukofotlaydi. Bu mo‘minda xayrli ishlarga rag‘bat uyg‘otadi.
2. Alloh yo‘lida qilingan har bir xarajat – ozmi, ko‘pmi – zoye ketmaydi, balki u savobga aylanadi. Bu esa musulmonni saxiylikka va infoq qilishga undaydi.
3. Jihod va Alloh yo‘lidagi mashaqqatli safarlar, hatto yo‘l bosib o‘tishning o‘zi ham savobdir. Bu esa mo‘minlarning g‘ayratini oshiradi.
4. Alloh taolo bandalariga o‘z amallarining eng yaxshisiga yarasha mukofot beradi. Bu esa Allohning rahmati va fazli kengligini ko‘rsatadi va bandalarni yaxshi amallarga chorlaydi.
5. Bu oyat mo‘minlarga umid bag‘ishlaydi va ularni to‘g‘ri yo‘lda sabr-qanoat bilan davom etishga undaydi, chunki ularning mehnatlari hech qachon behuda ketmasligini biladilar.